KaewZa's profile~K@eWza~(^.^)//PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    6/27/2009

    เมื่อไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่????.........


    เมื่อตัวเอง...ไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่......มันจะเปนไงนะ
    หรือคิดว่ารู้...แต่ความคิดก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา
    ไม่มั่นคง ไม่ชัดเจน.......
    นั่นเรียกว่า..ไม่รู้ เหมือนกันรึป่าว

    บางครั้งรู้....แต่ไม่อาจ..หรือไม่อยากจะยอมรับ
    ก็แค่หลอกตัวเองไปวันๆๆ.........ว่าชั้นคิดแบบนั้นนะ แบบนี้นะ
    ทั้งๆที่ในใจก็รู้ว่ามันไม่ใช่หรอกก....
    เพียงแต่....ยอมรับมันไม่ได้
    เพราะมันเปนสิ่งที่ไม่ดี....ไม่สมควร
    หรืออะไรก็แล้วแต่.....
    มีความสุขรึป่าวนะ กับการหลอกตัวเอง

    เคยคิดว่า....ไม่มีทางหรอกที่เราจะไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่...
    ถ้าเราไม่รู้...แล้วใครจะรู้ล่ะ?
    แต่พอเจอกับตัวเอง.......ก็ถึงบางอ้อทันที
    ตอนนี้....เราคิดอะไรอยู่กันแน่นะ

    ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน.....ว่าสิ่งที่ทำตอนนี้มีเหตุผลอะไร
    อาจเปนแค่อารมชั่ววูบ....แล้วมานั่งเสียใจกับมันทีหลังว่าไม่น่าเลยย
    ถามตัวเองว่า...ตอนนั้นคิดอะไรอยู่นะ...ถึงได้ทำแบบนั้นลงไป
    ไม่รู้ว่าหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้.....หรือไม่อยากหาคำตอบกันแน่


    ทำเพราะเปนความต้องการของตัวเองจิงๆ...

    ทำเพราะคนรอบข้าง....จูงใจให้ทำแบบนั้นลงไป...

    หรือทำโดยไม่คิด....ไม่นึกถึงจิตใจคนอื่นเรย....

    .........................................

    ..................



    บางครั้งก็ตะโกนว่าตัวเองอยู่ลึกๆ........

    อย่าให้อารมณ์มาอยู่เหนือเหตุผล....

    อย่าใช้เหตุผลข้างๆคูๆมาเข้าข้างตัวเอง...เพื่อทำในสิ่งแย่ๆ

    อย่าคิดถึงแต่ตัวเองอย่างเดียว.......

    อย่านึกสนุกแค่ตอนนั้น.....แล้วต้องคอยมาตามแก้ปัญหาทีหลัง

    ................................................



    บางครั้ง....ก็อยากทำๆลงไป...โดยไม่ต้องคิดอะไร....ทำในสิ่งที่ตอนนั้นตัวเองต้องการ
    ไม่ต้องนึกถึงความถูกผิด....ไม่ต้องนึกว่าควรไม่ควร......และไม่ต้องนึกถึงจิตใจใคร
    แต่พอทำลงไปจิงๆแล้ว.....มักเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป...
    แทบทุกครั้ง.......

    พอเปนแบบนั้น..
    ก็อยากให้ตัวเองมีเหตุผลให้กับการกระทำของตัวเอง...
    คิดให้ดีๆ...คิดให้มากๆก่อนทำ.......และอย่ารีบร้อนน....ใจเย็นๆค่อยๆทำลงไป
    อยากใ้ห้ตัวเอง....เปนคนหนักแน่นกว่านี้...
    ไม่ใช่เปนพวกลังเล....และไร้ซึ่งเหตุผล...แบบที่เปนอยู่

    แต่แบบนั้น....มันจะเปนการกระทำที่มากจากใจจิงๆรึป่าวนะ
    ถ้าต้องคิดถึงเหตุผลตลอดเวลา.....จะยังคงเหลือจิตใจที่เปนอิสระรึป่าว

    เปนไปได้ไหม....
    ที่จะทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ.....และไม่ทำร้ายใคร

    อย่างแรก คงต้องหาให้ได้ก่อน....ว่าตัวเองต้องการอะไร
    และตัวเองคิดอะไรอยู่.....

    มันคงมีคำตอบที่ไหนสักแห่ง....
    ที่เราต้องหามันให้เจอ...และยอมรับมันให้ได้.....
    เมื่อถึงตอนนั้น...คงมีทางออกดีๆให้กับทุกอย่าง.....
    ทั้งกับตัวเอง..และคนรอบข้าง....



    หวังว่าคำตอบนั้นจะทำร้ายทั้งตัวเอง....และคนอื่นน้อยที่สุด







    3/15/2009

    MY PERSONALITY ^0^

    วันนี้เล่นไอ้เวปๆที่ทายนิสัยมา เลยอยากเอามาแปะๆไว้
    ก็นะ........รู้สึกว่าตรงดีเหมือนกันแฮะ (ถึงแม้จะไม่หมดก็เถอะ)
     
    มาดูกันนๆๆ
     

    คุณเป็นนักริเริ่ม สร้างสรรค์ความเปลี่ยนแปลง และจะสังเกตเห็นโอกาสหรือช่องทางใหม่ คุณเต็มไปด้วยชีวิตชีวา และมักจะทำให้คนใกล้เคียงมีชีวิตชีวาไปด้วย

    คุณไม่เคยเหนื่อยกับการค้นพบสิ่งใหม่ที่คุณมีความสนใจ คุณเป็นคนคาดเดาได้ว่าใครต้องการอะไรและจะช่วยให้เค้าได้สิ่งนั้น คุณนำมาซึ่งพลังของชีวิต, ความมีชีวิตชีวาและความสนุกสนานในชีวิตคุณ

    คุณเป็นคน ที่มีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดี, เป็นมิตรกับผู้อื่น, ชอบสังคมและพบปะกับผู้อื่น และชอบจินตนาการว่าคูณจะเป็นอย่างไรในอนาคต คูณจะแต่งงานกับใคร ทำงานอะไร คุณจะใช้ชิวิตที่ไหน คำถามของคุณมักมีคำตอบหลายอัน เพราะคุณเป็นคนชอบมีทางเลือก คุณเป็นคนที่มีจินตนาการ เป็นคนชอบใฝ่หาความรู้ เป็นคนช่างสงสัย คุณชอบที่จะเข้าใจอะไรมากกว่าพิจารณา

    คุณมีความสามารถในการหาทางออกได้ทุกเมื่อและไม่ชอบที่จะอยู่ในกรอบเลยไม่ว่า จะเป็นเรื่องของงานหรือชีวิต ดังนั้นคุณมักจะลังเลและไม่ชอบตัดสินใจและชอบที่จะหาสิ่งใหม่ หรือ นวัตกรรมใหม่ๆ

    คุณชอบห้องเรียนที่อาจารย์เอาใจใส่ในตัวคุณ คุณมักจะเชื่อว่ามันต้องมีวิธีที่ดีกว่าหรือคำตอบที่ดีกว่า เมื่อคุณตั้งใจจะทำอะไรซักอย่างคุณจะเชื่อมั่นมาก จนแทบจะประกาศให้ทั้งโลกรู้ การจัดการของคุณเหรอ ก็เป็นแบบฉบับของคุณ ตนอื่นเค้าไม่เห็นว่าคุณมีระเบียบ ใช่มั้ยล่ะ แต่คุณก็รู้ว่าอะไรอยู่ที่ไหน

    คุณมีความลำบากในการแยกงานจากเวลาพักผ่อน เพราะคุณมักสนุกกันงาน คุณมักสังเกตโอกาสและสิ่งใหม่ๆ คุณชอบที่จะเรียนรู้กับผู้อื่นและมักชวนคนอื่นไปดูหนัง ละคร และไปเรียน

    เวลาคุณ มีความรัก คุณจะศึกษาอีกคนอย่างละเอียด และคนที่คุณรักก็มักจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเสมอเลยเนอะ แต่คนอื่นจะรู้สีกว่าคูณรักเค้าอย่างไม่มีข้อกำหนด คุณรักใครรักมากและรักเร็ว คุณเป็นคนมีเสน่ห์ เต็มไปด้วยพลัง คุณปฎิบัติตตัวต่อคนอื่นด้วยความเข้าใจ อ่อนโยน และด้วยความอบอุ่น (แหม๊............ชอบอันนี้จิงๆ แต่ตรงไหมไม่รู้ 555+)

    ข้อ แนะนำ: -เพราะคุณเป็นเจ้าแห่งความคิด คุณมักจะมีความคิดใหม่ๆ ผุดขึ้นเสมอพร้อมๆกัน และคุณก็อยากทำไปหมด ระวังนิดว่าจะรับมากกว่าที่คุณจะทำได้ เพราะว่าคุณไม่รู้ว่าจะเลือกทำอันไหนบ้างและอันไหนก่อนหรือหลัง นอกจากนั้นเพราะคุณเป็นคนรักสนุกคุณอาจทำงานสำคัญหรือสิ่งที่คุณต้องรับผิด ชอบไม่เสร็จ

     


    ใช้ความคิดสร้างสรรค์
    การตลาด/วางแผน
    สังคมสงเคราะห์
    การศึกษา
    ธุรกิจ/ธุรกิจส่วนตัว

    ที่ปรีกษาสถานฟื้นฟู
    ครู (ศิลปะ/การแสดง)
    นักเขียน/ศิลปิน/นักแสดง
    นักจิตวิทยา
    พระ

     

    ดูอาชีพที่เหมาะ - -"
    แง๊..........ไม่มีวิศวะเลยยยยย T^T
    แล้วเรามาทำอารายอยู่ตรงนี้เนี่ยยยย

     

    ปล. ใครอยากเล่น เอาไปลองได้ จิ๊กลิ้งค์มาจากเพื่อนอีกที แหะๆๆ
    PERSONALITY TEST : ทดสอบว่าตัวคุณตอนนี้เหมาะกับอาชีพอะไร

     

     

    1/31/2009

    เหงา...??

    หลังจากดองเสปชตัวเองมานานหลายเดือน...(ไม่นับ Happy new year นะ แหะๆ)
    วันนี้ก็ได้เวลาอัพซะทีแล้วสินะ.......
     
     
     
    เพื่อการบิ๊วอารมของตัวเอง......ให้อารมนักเขียนบรรเจิด
    เลยกลับไปย้อนอ่านสเปชของตัวเอง....ใหม่ทั้งหมด
     
    ................................................
     
    ...................................
     
    อ่านไปเรื่อยๆ.....
     
    .........
     
    มีสิ่งนึงสะกิดใจตัวเองมากๆ
    มีคำพูดนึง......ที่ไม่รู้ตัวเอง.......แต่เขียนออกมาบ่อยมากๆๆ
     
    "เหงา"
     
     
    ไม่ได้นับหรอกนะ.....ว่าเขียนคำนี้ไปกี่ครั้งแล้ว
    แต่พออ่านจบทั้งหมด....ยังแอบรู้สึกได้ว่า...........
    "นี่เราเหงาบ่อยนะนี่??"
     
     
     
    .........ทำไมกันนะ........
    .........................................
    อยากถามคนรอบข้างเหมือนกัน..........
    "เราดูเปนคนขึ้เหงามากไหมเนี่ยยย"
     
     
    ................ถ้าถามตัวเองล่ะก็
    ไม่ใช่คนขึ้เหงาหรอกก
    เพียงแต่.....เป็นพวกชอบคิดอะไรฟุ้งซ่าน...เรื่อยเปื่อย...
    .........ก็เท่านั้นเอง
     
     
    ถ้าอยู่ว่างๆแล้วล่ะก็......จะคิดนู่น..คิดนี่...
    ทั้งเรื่องที่มีสาระ.....แล้วก็ไร้สาระ.......
     
    เลยไม่ค่อยอยากจะ"อยู่ว่างๆ" สักเท่าไร.......
    พอรู้สึกว่าตัวเองว่างเกินไปแระ.......ก็จะหาเรื่องให้ตัวเองทำตลอดเวลา
     
    ................แต่ว่า.........
    การ "อยู่ว่างๆ" กับการ"อยู่กับตัวเอง" มันก็ไม่เหมือนกันหรอกนะ
     
     
     
    การ"อยู่กับตัวเอง"ไม่จำเป็นต้องทำอะไรมากมายหรอก
    แค่.........อยากให้จิตใจได้อยู่นิ่งๆสักพัก
    เพราะบางครั้งก็รู้สึกว่า......เหนื่อยจัง....เหนื่อยใจ........ขอพักสักหน่อยเถอะ
     
    แค่.........อยากคุยกับตัวเองบ้างงง
    เพราะรู้สึกว่า......ถ้าไม่ถามตัวเองเลยสักนิด......จะรู้จักตัวเองได้ดีขนาดไหนกันเชียว
     
     
    เพราะหลังจากได้"อยู่กับตัวเอง"แล้ว......
    มักจะรู้สึกว่า......จิตใจในตอนนั้น.....จะเย็นลง.....สงบลง........
     
     
     
     
    ส่วน การ"อยู่ว่างๆ"
    เป็นความรู้สึกที่ว่า....ต้องหาอะไรทำสักอย่างล่ะ....
    .............อย่างเช่น
     
    จะเดินไปคุยกับคนนู้น....คนนี้..........(จนกลายเป็นพวกพูดมากไปแระ 555+)
    หาหนังสืออ่าน..........(จนจะกลายเป็นนักเขียนนิยายได้แล้ววว >.<)
    เล่นคอม.....เล่นเอ็ม...........(แทบทุกคืน)
    ดูซีรี่ย์.....(ไม่รู้ดูไปกี่เรื่องแร้ววว เยอะมากกกก)
     
    นี่เป็นตัวอย่างที่รู้สึกได้ว่า.....ทำบ่อยมาก
     
     
    แต่ถ้าเมื่อไรเกิดได้มา"อยู่กับตัวเอง" เวลาที่"อยู่ว่างๆ"และไม่ต้องการที่จะอยู่กับตัวเองล่ะก็
    นั่นล่ะ........
    อารมฟุ้งซ่านจะเกิดขึ้นทันที......
     
    ถึงตอนนั้น.......แม้จะได้ทำอะไรมากมาย......ก็ช่วยไม่ได้แล้ว
     
    ห้ามตัวเองไม่ให้คิดก็ไม่ได้......
     
    ต้องปล่อย......ให้มันค่อยๆหายไปเอง
     
    แต่ก็ใช้เวลาอยู่ทีเดียวล่ะ.........
     
     
     
     
    ไม่รู้เหมือนกันนะ........ว่าคำนิยามระหว่างคำว่า
    "เหงา".......ที่ชอบเขียนในเสปช.........กับคำว่า
    "ฟุ้งซ่าน"........ที่กำลังบอกตัวเองอยู่ตอนนี้.....
     
    มันเป็นความรู้สึกเดียวกันรึป่าววว.....??
     
     
    หรือว่า......เมื่อไรที่ตัวเอง"เหงา"แล้วล่ะก็........จะรู้สึก"ฟุ้งซ่าน"กันแน่
     
     
     
     
     
     
     
    แล้วตอนนี้ล่ะ......การเขียนสเปชแบบฟุ้งซ่านครั้งนี้ของเรา
     
    แปลว่า "เหงา" อยู่รึป่าวนะ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    1/24/2009

    Happy New Year 2009 (ย้อนหลัง!!)

     
    ไม่ได้อัพเสปชมานานหลายเดือน.....เพราะความขี้เกียจนั่นเองงง
    แหะๆๆ
     
    ตั้งใจไว้ว่า พอปีใหม่จะเข้ามาเขียนอารายใหม่ๆ....
    วันนี้ได้ทำตามความตั้งใจแระ.....ถึงจะช้าไปนิดก็เถอะนะ  >.<
     
     
    ขึ้นปีใหม่ทั้งที...ก็อยากจะมีเป้าหมายอะไรๆดีๆในชีวิตกะเค้ามั่ง
    พอลองไปอ่านที่ตัวเองเขียนไว้ของปีก่อน
     
    "ปีใหม่.....ขอให้มีอะไรดีๆใหม่ๆ เข้ามาในชีวิต"
    "ปีใหม่.....ขอให้มีความสุขมากๆ"
    "ปีใหม่.....ขอให้มีความเป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีกนิด ใจเยนขึ้นอีกหน่อย"
     
    เอ่...มีแต่ "ขอ" ทั้งนั้นเลยนี่หว่า
    เหมือนไม่ได้มีอะไร ที่เป็น"ความตั้งใจ"ของตัวเองเลยแฮะ  - -"
     
     
     
    ปีนี้เอาใหม่ๆๆ
     
     
     
    อะแฮ่มๆๆ
     
    .
     
    ..
     
    ...
     
     
     
    ปีนี้.......จะมองทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตในแง่มุมดีๆ ทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามา จะได้เปนสิ่งดีๆไงล่ะ ^O^
     
    ปีนี้.......จะทำตัวเองให้มีความสุขมากๆๆ....และทำให้คนรอบข้างมีความสุขด้วยๆ
     
    ปีนี้.......จะใจเย็นลง....จะพยายามใจเย็นลง  - -" (ยากจังง่ะ)
     
     
     
    ยากนะนี่... T^T
    แต่เอาล่ะ ต้องมาพยายามกันดู
     
     
     
    หวังว่าทุกคนก็จะมีความสุขมากๆเช่นกัน
     
     
     
     
     
     
     

     

     

     

     


     

    5/21/2008

    ทางเลือก!!?

    คนเรามักกลัวการเปลี่ยนแปลง
    กลัวสิ่งที่ไม่รู้.....กลัวความรู้สึกบางอย่าง ที่ไม่เคยเจอ

     

    ถ้าเรายืนอยู่บนทางแยก.....
    มีทางเลือกให้เดิน....จะเลี้ยวซ้าย........เลี้ยวขวา
    การที่เราเลือกทางใดทางหนึ่ง มันขึ้นอยู่กับหลายสิ่งหลายอย่าง

    จุดมุ่งหมายปลายทาง......

    สภาพแวดล้อมของทางเดิน......

    .....หรือระยะทาง

     

    ิิบางทางแยก อาจมุ่งสู่จุดหมายเดียวกันได้

     

    บางคนอาจเลือกทางที่สั้นที่สุด...เพื่อให้ถึงที่หมายเร็วที่สุด อาจจะลำบากบ้าง....ทางเดินอาจไม่สวยงามนัก...แต่เพราะมุ่งมั่นกับจุดหมาย
    จึงเลือกเดินทางนั้น
     

    บางคนอาจไม่สนใจกับระยะทาง ค่อยๆเดินไปตามทาง
    หยุดแวะพักบ้าง....สนใจสิ่งรอบตัวบ้าง...อาจจะถึงช้า...


    แต่นั่นก็ไม่ได้หมายความว่า....ใครเลือกทางเดินผิด


    ไม่มีใครตัดสินได้...ว่าทางของใครผิด


    เพราะจุดมุ่งหมายของแต่ละคนไม่เหมือนกัน
    และเพราะชีวิต ไม่ใช่แผนที่.....
    เราไม่สามารถกำหนดได้แน่นอนถึงที่หมาย...
    ไม่สามารถคำนวณเป็นเปอร์เซ็นความเสี่ยง...


    และเพราะทุกๆครั้งที่นาฬิกาหมุน....ทุกๆครั้งที่เวลาผ่านไป
    นั่นหมายความว่า....เรากำลังเลือกทางเดินอยู่ตลอดเวลา

    เพราะกลัวการเปลี่ยนแปลง...กลัวบางสิ่งบางอย่าง
    อาจทำให้เราหลงทาง...เพราะต้องการเลี่ยง"ทางเดินนั้น"

    หรืออาจเดินเป็นวงกลม เพราะหลงทางและคิดว่าอีกทางจะไปถึงจุดหมายได้
    เมื่อรู้ว่าไม่ใช่...เราไม่มีสิทธิย้อนกลับไปทางเดิมได้แล้ว
    ได้แต่เลือก"ทางเลือกต่อไป"เพื่อหาทางกลับไปสู่จุดหมายให้ได้

    เพราะเวลาไม่เคยหวนกลับ....
    เพราะทางเลือกผ่านมาพร้อมกับเวลา....ให้เราเลือกตลอดเวลา
    แต่ไม่สามารถย้อนกลับได้

    เราไม่สามารถยึดติดกับอดีตได้....ทุกๆคนต้องมองไปข้างหน้า...



    ระหว่างทางที่เดิน...อาจมีบางคนเดินร่วมทาง...
    แต่แล้วเมื่อจุดหมายต่างกันไป...ก็อาจต้องแยกไปคนละทาง

    บางคนถึงขนาดเปลี่ยนจุดหมายของตัวเอง....เพื่อเลือกไปกับ"คนๆนั้น"
    จุดหมายใหม่อาจดี?...หรือไม่ดี?...ไม่มีใครรู้ ไม่มีใครตัดสินได้

    บางครั้ง..เพื่อเจอใครบางคน
    เราอาจหลงทางอยู่นาน.....
    ทั้งๆที่ห่างกันนิดเดียว.....แต่กลับเลือกทางเดินที่แตกต่าง
    กว่าจะได้เจอกัน....อาจเดินไปไกลมากแล้ว...
    อาจผ่านคนร่วมทางมาหลายคน...
    แต่ทุกๆคนคงหวังจะได้้เจอ"คนที่ใช่"จริงๆ.....

    คนร่วมทาง....ที่พร้อมร่วมทางไปด้วยกัน...
    มีจุดมุ่งหมายเดียวกัน....หรือพร้อมจะไปสู่จุดหมายเดียวกัน

    บางครั้งเราอาจเจอใครบางคนที่ผ่านเข้ามา....
    ั้ทั้งๆที่คิดว่า...เป็นแค่คนที่"บังเอิญ"ผ่านทางเดียวกัน
    แต่ใครจะรู้....สักวันหนึ่ง
    คนบังเอิญคนนั้น...อาจเป็นคนสำคัญที่เราขาดไม่ได้

    แต่บางคน....ทั้งๆที่หาอยู่ตลอดเวลา
    อาจไม่ได้เจอเลย.......

    ทางเลือก....กับคนร่วมทาง
    อาจดูเป็นเหมือนคนละเรื่องกัน?
    แต่จริงๆแล้ว....มันขึ้นอยู่กับเรา
    ว่าจะ"เลือก"ให้คนๆนั้น...เป็นคนสำคัญของเรารึป่าว

    ในขณะที่"เค้า" ก็กำลังเลือกอยู่เช่นกัน........


    เวลา...ไม่คอยใคร
    มันผ่านไปอย่างช้าๆ....แต่ไม่เคยหยุด
    ไม่สามารถย้อนกลับมาได้.......
    หากเราเลือกทางนั้น....ช้าเพียงชั่ววินาที
    เราอาจคลาดกันไปตลอดกาลเลยก็ได้


    ปล.เพื่อใครบางคนที่ได้อ่านข้อความนี้....
    แล้วจะสามารถเลือกทางเดินให้กับตัวเองได้ดีขึ้น

     ขอให้มีความสุขกับทางที่เลือก....

    5/5/2008

    บราวนี่ & ขนมจีบกุ้ง...อร่อยที่ซู๊ดดดด

    แต่น..แตน....แต๊นนนน...
    หลังจากสเปชร้างไปนาน กลับมาอีกครั้งกะของกิน
    อยู่บ้านว่างๆ โดนแม่ลากให้ทำนู่น..ทำนี่...ตลอดเวลา
    วันนี้เลยเอามาอวดซะหน่อยยย
    ^-^











    น่ากินไหมมมมมม
    ขอบข้างนอก จะกรอบๆนิดนึง ส่วนข้างในก็นุ่มดี
    กัดที่นึง...อื็มมมมมมม รู้สึกถึงรสชาติของช๊อกโกแลต

    เนื่องจากที่บ้านไม่มีเครื่องตีไข่
    แต่แม่นอนยันว่า.....ไข่ต้องตีให้ฟู ขนมถึงขึ้นฟูได้
    ดังนั้น.... ไข่ 2 ฟอง -> ใช้เวลาตี 30 นาที
    เมื่อยมือเจรงๆ
    (รอบหน้าถ้าจะทำอีกต้องซื้อเครื่องตีำไข่ก่อนล่ะ)
    เสียดายอ่ะ ลืมถ่ายรูปก่อนเข้าเครื่องอบมา >.<










    ขนมจีบ ซาลาเปาร้อนๆไหมค่ะ ^-^
    อันนี้ ขนมจีบกุ้ง ผสมหมูสับเล็กน้อย
    แกะกุ้งเปนครึึ่งโล สับอีก เหนื่อยเรยยย  - -"
    แอบกระซิบบอก....อันนี้ซูมใกล้ๆ เลยไม่เห็นว่า ขนมจีบ...มันจีบไม่ค่อยสวยเร๊ยยย แหะๆ
    เอาเปนว่า กินได้ก็ดีแว้ววว
    ทำตามสูตรในหนังสือเป๊ะ ถ้าไม่อร่อย โทดหนังสือ 5555+



    เอาล่ะ ไปนึ่งกันๆๆ


    หลังนั่งมองมันในเตานึ่ง 10 นาที
    ออกมาแล้วววว...........เยเย้
    ลองชิมทันที.....อร่อยดีอ่ะๆๆ เสียดายไปนิสสส ไส้ไม่ค่อยดึ๊งๆ ไม่รู้ทำไม?
    หอมมั่กๆ ไว้ไปบ้านใคร ไปลองทำกินกันเล่นได้นะ ^-^







    หยุดสองวัน ทำไปสองอย่าง

    เวลาหมดไปอย่างรวดเร็วววว

    ว่าแล้วก็เหนื่อยยยย ไปดีก่า

    ดูรูปกันให้อร่อยนะจ๊ะ อิอิ





    2/21/2008

    การ์ตูนตัวแรก.....เกิดแว้ววววว

    ชอบวาดอ่ะนะ.....ขีดๆเขียนๆไปเรื่อยเปื่อย
    นั่งว่าง...มีอารมณ์...ก็วาด
    เห็นรูปสวยๆ...บางทีก็นึกอยากวาด....ก็วาดตาม

    แต่ทุกรูปที่ออกมา...จะอยู่บนกระดาษทั้งหมด



    เคยคิดอยากจะวาดในคอมบ้าง....
    แต่ความขี้เกียจ...มีมากก่า 555+




    วันนี้ สำเร็จแล้ววว




    มาดูกันดีก่า
    ขั้นตอนการวาดๆๆ









    เริ่มแรก....ด้วยการออกแบบบนกระดาษก่อน


    จากนั้นก็เอาลงคอม
    จิงๆแล้ว สแกนคงจะดีก่า แต่....ที่บ้านไม่มีอ่ะนะ
    เลยใช้มือถือให้เปนประโยชน์ อิอิ






    ร่างแบบคร่าวๆ

    ขั้นตอนนี้ปวดหัวมาก ไม่มี Tablet อ่ะ
    ใช้เม้าท์ อยากจะบ้าตาย ฮือออ





    จากนั้น ลงสีพื้นที่ต้องการ

    ก็เลือกโทนสี ที่อยากได้คร่าวๆไว้อ่ะนะ





    ลงแสงเงา

    อันนี้ ต้องมีทั้งเงาสว่าง และเงามืดนะ
    มือใหม่...... แหะๆ






    ใส่พื้นหลัง

    เสดแว้ววว







    2/4/2008

    เปิ่น....



    เนื่องด้วยในตัวเรา มีความซุ่มซ่ามอยู่มหาศาล......
    วันๆ ก็เลยทำอะไร "เปิ่นๆ" ออกไปมากมาย
    ทั้งหลงทาง....มั่ว.....เอ๋อ.....
    ..........จนตัวเอง ชินซะล่ะ
    แต่....เรื่องวันนี้ ถึงจะชินกับตัวเองยังไง ก็ยังอดเขิลลล ไม่ได้อยู่ดี




    เรื่องมันเกิดขึ้น..ในตอนเที่ยงของวันนี้
    หลังจากเดินไปถึงแคนทีนใหม่.......สายตามองไปรอบๆ พลางคิดในใจว่า
    เฮ้ออ....คนเยอะจริงๆ
    ขาก็พาตัวเองก้าวเดินผ่านร้านที่คิดว่า จำนวนคนหนาแน่นเกินกว่าจะมีความอดทนรอ
    มือนึง เกี่ยวแขนเพื่อนคนนึงที่เดินมาด้วยกัน อีกมือ ก็แกว่งหูหิ้วกระเป๋าใส่มือถือสีชมพูไปมา
    จนกระทั่งไปหยุดที่ร้านประจำ...   "Kitchen 2"

    มองเห็นแถวยาวออกมาจากตัวร้าน....... ไม่ๆ ไม่ใช่แถวซื้ออาหาร แต่เป็นแถวจ่ายเงินต่างหาก
    แต่ด้วยความเคยชิน บวกกับรสชาติอาหารที่ค่อนข้างถูกปาก เลยมองข้ามจำนวนคนที่ต่อแถวอยู่ได้
    อีกอย่าง มันก็ไม่ใช่แถวซื้ออาหาร คงไม่นานหรอกมั้ง

    คิดพลางเดินเข้าไปมองดูอาหารที่วางเรียงราย
    ทั้งที่สำเร็จรูปใส่จาน พร้อมให้หยิบไปได้ทันที และทั้งที่ต้องเลือกตักเอา
    อืมมม กินไรดีน้าาาา

    ในตอนที่กำลังตัดสินใจอยู่นั้น เพื่อนที่เดินมาด้วยกัน ก็แยกไปซื้อกับข้าวราด อีกฝั่งนึงของร้านเดียวกัน
    ตอนนี้ เลยยืนอยู่คนเดียว แถวที่ต่อก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ พร้อมกับที่ยังตัดสินใจไม่ได้
    ในแถวด้านหน้า มีพี่ที่แผนกคนนึง และพี่อีกคนที่ไม่รู้จักต่ออยู่
    แล้วก็ถึงตาพี่ที่แผนก "ข้าวผัดกระเพรา ใส่ไข่ดาวคับ"

    อืมม น่ากินดีแฮะ เอามั่งดีกว่า 
    แต่ในตอนนั้น ไข่ดาว เหลือเพียงสองฟองเท่านั้น.........
    พอพี่เอาไปฟองนึง.....จึงเหลือเพียงฟองเดียว
    พร้อมๆกับในใจภาวนาว่า....ขอให้คนข้างหน้าอย่าเอาเลยย เสียง "ข้าวกระเพรา ใส่ไข่ดาวด้วย" ก็ดังขึ้นพร้ิอมๆกัน
    อดแล้วสิเรา T^T

    แต่ก็ยังอดไม่ได้ ถามออกไปว่า "ไข่ดาว หมดรึยังค่ะ"
    แล้วคำตอบที่ได้กลับมาก็ทำเอายิ้มแป้น
    "งั้น...ขอข้าวกระเพรา ใส่ไข่ดาวค่ะ"
    มือเอื้อมไปรับจานข้าวที่มีข้าวผัดกระเพราพร้อมไข่ดาวแปะบนข้าว
    จากนั้น...ก็เดินไปต่อแถวจ่ายเงิน.....ในใจก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย
    แถวที่ต่อ...ใกล้เข้ามา....


    ใกล้เข้ามา..........


    ใกล้เข้ามา.....

    ....




    อ่าว ยังไม่ได้หยิบเงินเรยเรา
    ใจคิดพลาง มือก็หยิบกระเป๋ามือถือสีชมพูที่ห้อยอยู่ที่ข้อมือ เพราะใส่เงินไว้ในนั้น
    ทันใดนั้นเอง.....




    เฟี๊ยววววววววว.........

    เฮ้ยยย!!!

    แปะ


    !!!

    !!

    !



    เสียงแรก....เสียงไข่ดาว เอียงหล่นจากจาน
    ด้วยความที่มัวสนใจแต่กระเป๋า ทำให้มือที่ห้อยกระเป๋าอยู่นั้น เอียงง....โดยไม่รู้ตัว


    เสียงที่สอง.....ด้วยปฏิกริยาตอบโต้ตามธรรมชาติ พยายามเอาอีกมือที่ว่าง ไปรับไข่ดาวที่กำลังตก
    แต่...ด้วยความที่ไข่ดาวลื่นไปด้วยน้ำมัน แถมไข่แดงยังไม่สุกดีนัก
    ทำให้......ไข่ดาวฟองนั้น หลุดจากมือและแตก...ไปอย่างน่าเสียดาย
    แต่....เีสียง "เฮ้ย!!" นั่น ไม่ใช่ของเราหรอก แต่เป็นของคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง แล้วเห็นเหตุการณ์...ต่างหาก


    เสียงที่สาม..........ไข่ดาวที่แตก.......ร่วงลงพื้น....เรียบร้อยแล้ว.......


    T^T




    ในใจตอนนั้น Blank ไปหมด
    ทำไงดีฟ่ะ
    เขินก็เขิน....อายก็อาย...ที่สำคัญ งงคับ
    เกิดไรขึ้นเนี่ย
    ที่คิดทั้งหมดนั้น ใช้เวลาเพียงชั่ววินาที มือก็รีบก้มไปหยิบ ไข่ดาวเจ้ากรรมฟองนั้นขึ้นจากพื้น
     พอเงยหน้าขึ้นมา กำลังจะหาที่ทิ้ง ก็เจอเพื่อนที่แยกไปซื้อข้าว
    "เราทำไข่ตก!!"
    เพราะเห็นหน้างงๆ ของเพื่อนที่เห็นเราถือไข่ดาวไว้ในมือ ก็เลยบอกไปทันที โดยไม่ต้องถาม



    เรื่องหลังจากนี้ ไม่มีอะไรน่าสนใจมากนัก
    ก็แค่เอาไข่ดาวไปทิ้งในถังขยะ
    ล้างมือ...
    เดินกลับมา ยื่นจานข้าว ขอไข่ดาวใหม่อีกรอบ
    เข้าแถวจ่ายเงิน โดยระวังจานข้าวอย่างดีที่สุด
    คนขายใจดี ไม่คิดค่าไข่ดาวฟองแรกที่เราทำแตก
    "ไม่เป็นไร คิดแค่นี้พอค่ะ"



    ขอบคุณจริงๆ






    เหตุการณ์ครั้งนี้ ไม่มีคนรู้จักเห็น
    แต่....คนที่ไม่รู้จักเห็น  

    ตรึม!!!!




    จะเป็นยังไงนะ.................



    ถ้า............ไม่เดินมาซื้อร้านนี้


    ถ้า........เลือกข้าวกระเพราเฉยๆ ไม่ใส่ไข่ดาว


    ถ้า.........เห็นไข่ดาวหมด แล้วไม่ถาม





    ถ้า.........เราไม่ซุ่มซ่ามแบบนี้


    T^T


     

    โถ่....ไข่ดาวเจ้ากรรม




    1/14/2008

    นอนแบบไหน....ถึงดีที่สุด

    เข้าไปอ่านในเวปเด็กดีมา.....
    ปกติจะอ่านแต่นิยาย 555+

    แต่วันนี้.....บังเอิญมอง "ผ่านๆ" สะดุดกะหัวข้อนึง
    "เคล็ดลับดีๆ ในการนอน"

    เอามาแบ่งปันเพื่อนๆกันนะ.....^-^




    ปล่อยวางก่อนนอน

    ปกติก่อนนอนคุณทำอะไรบ้าง.....
    ห้ามบอกเชียวว่า … คิดโน่นคิดนี่
    เพราะไม่ใช่ชั่วโมงทำงานที่จะต้องคอยให้ความคิด นี่เป็นเวลาพักผ่อนของคุณนะ
    หากจะคิดก็คิดแค่วันนี้ทำอะไรมาบ้าง พรุ่งนี้จะทำอะไร อย่าทำให้ตัวเองยุ่งยากใจก่อนนอน
    เพราะมันเป็นเครื่องบั่นทอนความสุขและชีวิตประการหนึ่ง
    จะให้ดีควรนั่งสมาธิสัก 20 นาที แล้วแผ่เมตตาใจจะยิ่งสงบ พร้อมต่อการพักผ่อนอย่างยิ่ง
    (นั่งสมาธิ 20 นาทีบนที่นอน....จะทำให้นั่งหลับแทนนอนหลับไหมนี่ แหะๆ)



    อย่าบังคับตัวเอง

    อย่าไปกะเกณฑ์ตัวเองเลยว่าจะต้องนอนให้ครบกี่ชั่วโมง....เพราะร่างกายมีกลไกการตื่นตามธรรมชาติ
     เพียงกำหนดรู้เท่านั้น.......ว่าต้องตื่นกี่โมงเป็นชีวิตประจำวัน
     บางคนต้องคอยนั่งนับว่าจะครบ 8 ชั่วโมงไหม ได้สัก 6 ชั่วโมงไหม
     แม้จะมีค่าเฉลี่ยว่าคนเราควรนอนแค่ไหนจึงจะเต็มอิ่ม แต่เอาเข้าจริง หากจะเอาตัวเลขก็นอนให้ได้สัก 5-6 ชั่วโมงก็แล้วกัน
     แต่ทั้งหมดต้องทำให้เป็นปกติ...........ไม่ใช่บังคับตัวเอง
    (ไม่เคยบังคับอ่ะ....มีแต่ไม่อยากตื่น แง่วๆๆ)


    สะอาดพอจะนอนหรือยัง

    มนุษย์งานทั้งหลาย แม้ภาระกิจจะรัดตัว (จนกิ่ว) มาตลอดทั้งวันเหน็ดเหนื่อยปางตาย
    ก็ต้องไม่ลืมชำระล้างตัวเองให้สะอาดก่อนนอน
    นอกจากจะกำจัดคราบเหงื่อไคล ไขมัน และฝุ่นที่เคลือบผิวออกไปแล้ว
    บรรดาจุลินทรีย์เพื่อนรัก ที่รายล้อมรอบตัวก็จะลดจำนวนลง....โอกาสเป็นโรคผิวหนังยากยิ่ง
    (งืมมม.....อันนี้ทำได้นะ ^-^)



    คุณผู้หญิงรักสวยรักงามน่ะดีแน่

    แต่ก่อนนอนไม่จำเป็นต้องชโลมมอยส์เจอรไรเจอร์เพื่อบำรุงผิวให้ชุ่มชื้นก็ได้
    .......โดยเฉพาะรอบดวงตา
     เพราะขณะที่นอน ของเหลวรอบตามีระดับสูงพอที่จะทำให้คุณตาบวมตอนเช้าเป็นปกติอยู่แล้ว ไม่ต้องไปเพิ่มให้มันอีก
     หากตัดใจไม่ได้ ให้ทาเสียก่อนนอน 20 นาทีแล้วซับออก
    (อืมมม....ไม่ต้องใช้โลชั่นทา....เราก็ทำตาบวมตอนเช้าได้สบาย 555+)

    ส่วนเด็ก ๆ ทั้งหลายอย่าลืมแปรงฟันให้สะอาดก่อนนอนนะจ๊ะ
     เพราะขณะหลับเป็นเวลาหลายชั่วโมงนั้น............
     จุลินทรีย์ในปากพร้อมที่จะทำงานโดยการดื่มกินเศษอาหารที่ติดอยู่ตามซอกฟัน เหงือกและลิ้นอย่างอิ่มเอม
     ......เช้าตรู่กลิ่นปากอาจโชยจนคนอื่น ๆ ทนไม่ได้
     ในระยะยาวเคลือบฟันจะเสีย ผุ และหมดอายุก่อนแก่ อยากอายุยืน แต่ฟันฟางไม่เหลือจะอยู่อย่างมีความสุขได้เรอะ!!




    สำคัญที่ท่านอน

    การนอนไม่ใช่สักแต่ว่าข่มตาลงหลับและกุลีกุจอตื่นขึ้นประกอบภารกิจของวันใหม่
    เพราะท่าที่นอนก็มีส่วนสำคัญต่อการทำงานของระบบหายใจ ระบบสูบฉีดโลหิต
    และระบบประสาทอัตโนมัติอื่น ๆ ของร่างกายไม่ได้หลับไปด้วย

    ท่านอนที่ดีที่สุดคือ.....นอนหงายเหยียดยาวในชุดที่ไม่ต้องรัดติ้วจนหายใจหายคอไม่ออก
    หนุนหมอนด้วยความสูงพอดี ให้ลำคอเหยียดตรงหากใช้หมอนข้างเล็กหนุนใต้คอแทนได้.....ยิ่งเป็นการดี
    เหยียดแขนออกห่างจากตัวเล็กน้อย ปล่อยสบาย ๆ ไม่เกร็งหรือไม่ก็ยกขึ้นไปเหนือศีรษะ งอข้อศอกเล็กน้อย
    จะช่วยให้การหายใจและการสูบฉีดโลหิตดี กระดูกสันหลังที่เหยียดตรงทำให้ร่างกายแข็ง
    ท่านอนหงายเต็มตัวทำให้อวัยวะในช่องท้องอยู่สบายในที่ทางของมัน ไม่ต้องเบียดเสียดเยียดยัดหรือกองออกันอยู่ข้างใดข้างหนึ่ง




    นอนคว่ำไม่ดีแน่

    อย่างแรกคือหายใจไม่สะดวก
    เป็นเหตุให้ร่างกายได้รับออกซิเจนน้อยอาจเพลียในตอนตื่น
     กล้ามเนื้อส่วนท้องกับเชิงกรานก็ถูกบีบ หัวใจถูกกดทับ
     กระดูกสันหลังแอ่นผิดรูป กล้ามเนื้อคอบิดเกร็ง
     แถมเพิ่มรอยย่นตามแก้ม คอ และรอบดวงตาอีกด้วย
    (โอยยย....ข้อเสียล้วนๆ คับพี่น้องง)



    นอนตะแคง

    พอใช้ได้โดยเฉพาะสำหรับคนช่างกรนทั้งหลาย
    ท่านอนตะแคงที่ดีที่สุดควรมีหมอนข้างรองรับขา ด้านบน โดยตะแคงด้านขวาลงกับที่นอน
    หัวใจจะสูบฉีดโลหิตได้ง่ายกว่าเอาด้านข้างลงพื้น
    แต่ท่านี้มีส่วนเพิ่มรอยย่นบนใบหน้า คอ และเอว อาจทำให้หลังโก่งตอนแก่ได้เหมือนกัน



    ห้ามนอนคลุมโปงเชียวนะ

    เพราะจะทำให้คุณขาดอากาศหรือไม่ก็ต้องเทียวสูดก๊าซคาร์บอนไดออกไซด์ที่พ่นออกมากับลมหายใจกลับเข้าปอดอีกรอบ
    หัวใจต้องทำงานหนัก เลือดก็ได้รับออกซิเจนไปแลกเปลี่ยนของเสียไม่เพียงพอ เป็นอันตรายต่อสุขภาพอย่างยิ่ง


    ในกรณีที่หวัดเล่นงาน หายใจไม่สะดวก
    ให้นอนโดยยกอกและไหล่สูงขึ้นหน่อย ใช้อะไรก็ได้ หนุนหัวเตียงให้ยกสูงขึ้นเพื่อให้ศีรษะตั้งสูงกว่าตัวเวลานอน
    (เหมือนเตียงปรับได้ในโรงพยาบาลไงล่ะ)




    ที่นอนหนาและนุ่มนิดหน่อยพอใช้ได้

    ไม่ควรนุ่มมาก บางคนว่านอนกับพื้นแข็งอย่างไม้กระดานยิ่งดี
    เพราะหากนุ่ม หยุ่น ขณะนอนหลังจะงอโค้ง มีผลให้เกิดอาการปวดหลังได้

    เรื่องของการนอนหลับให้สนิทเป็นสิ่งมีค่ายิ่งของชีวิต
    ไม่ใช่เรื่องยาก หากสร้างอุปนิสัยในการนอนให้ดีพอ
    แต่บางคนกลับใช้ที่นอนเป็นเตียงสำหรับครุ่นคิดเครียดจนถึงกับต้องพึ่งหมอพึ่งยา



    ใจคุณเป็นหมอที่ดีที่สุด

    ก่อนนอนหากรู้จักปล่อยวางและรักตัวเองให้มากขึ้นอีกนิด
    ก็จะเห็นคุณค่า และไม่รู้ว่าจะสละเวลาเช่นนี้ให้แก่ความเครียดทำไม



    พยายามนอนให้ตรงเวลาทุกวัน

    ระบบร่างกายจะได้เคยชิน ถึงเวลาจะเริ่มง่วงและกำหนดให้เราหลับได้โดยปริยาย

    คนที่หลับยาก กรุณาอย่าใช้เตียงเป็นที่อ่านหนังสือ พร่ำบ่น คร่ำครวญ หรือดูโทรทัศน์เป็นอันขาด
    เตียงนอนควรใช้เป็นที่นอนอย่างเดียว......
    เพราะนักจิตวิทยาเขาศึกษาแล้วว่า
    หากทำอย่างนี้สิ่งแวดล้อมจะช่วยกำหนดจิตใต้สำนึกของเราให้รับรู้ทันทีที่หลังถึงเตียงหัวถึงหมอน
    และจะหลับลงได้ราวกับปิดสวิตซ์ ^-^
    (จิงๆด้วยย....ถึงหมอนปุ๊ป หลับปั๊บ  สบ๊ายยยย)
     



    ปล. หวังว่าเพื่อนๆ จะนอนหลับกันสบายน้าาาาาาา
    1/5/2008

    อารมณ์ศิลปิน...รึป่าวนะ??



    เคยถามตัวเอง.....
    ว่าเราเนี่ยเป็นพวกที่เค้าเรียกว่า "อารมณ์ศิลปิน" รึป่าวนะ....

    พวกที่...จะทำอะไร...เมื่ออยากทำเท่านั้น
    โลกส่วนตัวสูง.....คิดอะไรเพ้อฝัน......
    และมักจะอารมแปรปรวนง่าย




    เวลาที่คิดว่าตัวเองคล้ายพวกนี้ที่สุด...ก็ตอนวาดรูปนี่ล่ะ
    จะวาดได้...ก็ตอนที่อยากวาดเท่านั้น

    ตั้งแต่สมัยม.ต้น....
    เวลาต้องทำการบ้านวิชาศิลปะ
    (เราวาดเก่งที่สุดในห้องเลยน้าาาา....รึป่าว 555+)
    ทั้งๆที่ชอบวาด.....แต่ก็จะรอจนมีอารมก่อน แล้วถึงจะยอมวาด
    บางครั้ง....ได้งานมาปุ๊ป วาดเลยทันที (พร้อมๆกับอารมตื่นเต้น อยากวาดมั่กๆ)
    บางครั้ง......พรุ่งนี้จะส่ง....คืนนี้ถึงวาด (ก็มันเพิ่งมีอารม >.<)
    และบางครั้ง....วาดด้วยความจำยอม เพราะจะส่งแล้วถึงวาด ด้วยอารมเซงๆ
    นั่นล่ะ......งานนั้น จะ"ห่วยที่สุด"
    ............แล้วก็พาลหงุดหงิดตัวเองอีก เหอๆ
    .....
    ...
    .
    อันนี้เป็นสิ่งที่ตัวเองเห็นชัดที่สุด


    แต่ก็ไม่ใช่เฉพาะเวลาวาดรูปนะ
    เวลาทำอะไรสักอย่าง....
    ถ้าเมื่อไรอยากทำล่ะก็.......จะยากแค่ไหน....นานแค่ไหนไม่สน
    ในเมื่ออยากทำนีนา.....ก็จะทำทัำนที
    แต่พอเบื่อล่ะก็......จะเลิกทำได้ทันทีเหมือนกัน
    ทั้งๆที่เสียเวลาทำมาตั้งนาน......และทั้งๆที่ทำไปอีกหน่อยมันก็จะสำเร็จแล้วแท้ๆี
    ล่าสุด......ก็รถจากัวร์ไง.....(ทำมาเกินครึ่งแล้วนะนั่น)


    เพราะตัวเองเกิดอารมแบบนี้บ่อยๆ...
    ก็เลยต้องเตือนตัวเองบ่อยๆเหมือนกัน.....(เวลาที่รู้ตัวนะ)
    แต่ถ้าเมื่อไรที่เป็นเรื่องงานล่ะก็......
    จะไม่ยอมให้อารมแบบนี้้.....มามีอิทธิพลเหนือสมองเด็ดขาด
    (แล้วก็เลยกลายเปนพวกขี้หงุดหงิด....เวลาต้องฝืนใจทำ)

    +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

    ส่วนเรื่องโลกส่วนตัวสูง กะคิดไรเพ้อฝันเนี่ยย
    ห่ะๆๆๆๆๆ...........
    โนคอมเม้น....ข้ามไปเลยล่ะกานนนน

    +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


    กะคนใกล้ชิด....ที่เราชอบบ่นด้วย (คงรู้นะ ว่าใครมั่ง แหะๆ)
    คงจะรู้ว่า อารมเราขึ้นลงยังไงมั่งงง
    เด๋ว "หงุดหงิด".....เด๋ว"เบื่อ"......แล้วบางครั้งก็ "เหงา"
    ........เปนประจำ

    ถ้าช่วงไหนงานยุ่งมาก....ก็จะบ่นว่า....
    "อยากพักจัง....ไม่มีเวลาว่างเลย"
    แต่ถ้าช่วงไหนว่างสักหน่อยแล้วล่ะก็......
    "โอยย....ว่างเกินไปแล้ว เบื่อ"
    ห่ะๆๆๆ.....คนอื่น เป็นกันไหม?

    บางครั้ง ทั้งๆที่มีอะไรทำมากมาย....ก็ยัง"ฟุ้งซ่าน"
    ทั้งๆที่ ได้ทำอะไรที่เคยชอบทำ
    เล่นเกม...นอน....อ่านนิยาย...ดูหนัง....หรือไปเที่ยว
    ก็ยังคง "เบื่อ" อยู่นั่นล่ะ
    ไม่ีรุ้ทำไมเหมือนกัน..........







    บางครั้ง....ก็ไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร?





    หรือเราแค่...ต้องการใครสักคน.....




    ปล.  ที่เขียนอยู่ตอนนี้ ก็อยู่ในช่วงอารมเพ้อฝันล่ะ 555+


    1/1/2008

    HaPpY nEw yEaR 2008

    ปีหนูแว้วๆๆ เยเย้เยยย~
    ปีนี้ถือว่าครบสองรอบที่เกิดมา.....เฮือก! จา 24 แล้วรึนี่ แก่ง่ะ (>.<)




    ^-^  ^-^  ^-^  ^-^  ^-^  ^-^
    คืนสุดท้ายของปี 2007
     นั่ง count down กะเพื่อนๆผ่านทาง Msn พร้อมๆกะดู series
    เงียบๆ สบายๆดี แต่แอบเหงาเล็กน้อย
    (ก็ขี้เกียจออกไปไหนเอง จาบ่นไรเนี่ย)


    เช้าวันแรกของปี 2008
     ตื่นเช้ามาด้วยความหนาวเล็กน้อย
    เย้ๆ... หนาวอีกรอบแว้วว
    ออกไปวิ่งที่หลังหมู่บ้าน แล้วกลับมาใส่บาตรพระ
    ขอพรไปซะเยอะเลย แหะๆ ถ้าพระท่านได้ยินคงคิดว่า
    "โยม...ขอมากขนาดนี้ อาตมาจำไม่หมดนะ"
    แต่ไงก็....ถือว่าเปนการเริ่มต้นปีใหม่ที่ดีอ่ะนะ

    ^-^  ^-^  ^-^  ^-^  ^-^  ^-^


    ปีใหม่.....ขอให้มีอะไรดีๆใหม่ๆ เข้ามาในชีวิต
    ปีใหม่.....ขอให้มีความสุขมากๆ
    ปีใหม่.....ขอให้มีความเป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีกนิด ใจเยนขึ้นอีกหน่อย


    และสุดท้ายย.....
    ปีใหม่...ขอให้เพื่อนๆที่น่ารักทุกคนมีความสุขมากๆน้าาาา

    Happy New Year จร้าาาา





    11/7/2007

    รัก....ให้พอดี



    รักยังไง....ถึงจะพอดีนะ??
    ไม่มากเกินไป.....ไม่น้อยเกินไป
    ไม่ทำให้คนที่ "ถูกรัก" รู้สึกเบื่อหน่าย แต่ทำให้รู้สึกมีความสุข กับความรักที่เรามอบให้


    ความรักมีหลายรูปแบบมากมาย......
    ทั้งรักแบบพ่อแม่  เพื่อน   พี่น้อง  หรือแม้แต่..."คนรัก"


    เมื่อคนเรามีความรักแล้ว...จะรู้สึกอย่างไรนะ?
    (นี่เป็นคำถามที่ตัวเองก็ยังไม่แน่ใจ....ว่าเคยรู้คำตอบของมันจริงๆรึป่าว)
    .................อยากทำอะไรให้คนที่รัก
    ............................อยากให้เค้ามีความสุข

    หรือ.....อยากให้เค้ารับรู้ความในใจของเรา....อยากให้รักตอบ
    อยากครอบครอง....ไม่อยากให้เค้ายุ่งกับใคร ไม่อยากให้เค้ารักใคร
    เพราะรักจึงหวง...และห่วง

    มันเรียกว่า"รัก"ทั้งคู่เลยรึป่าวนะ?
    ความรักมันจะสวยงาม ขนาดไม่ต้องการอะไรตอบแทนเลยหรอ?
    จะมีคนทำได้....สักกี่คนกันนะ



    ถ้าเรารัก"น้อยเกินไป"....หรือ"รักนะ แต่ไม่แสดงออก"
    ความรัก...จะส่งไปถึงอีกฝ่ายได้ยังไง?
    ถ้าเรามีสิทธิจะรัก......ก็ขอให้รักอย่างเต็มที่
    ให้อีกฝ่ายได้รับรู้...ความรักที่เรามีให้
    อย่าให้มันสายเกินไป.....จนมาเสียใจทีหลัง

    แต่....ถ้าไม่สามารถแสดงออกถึงความรักที่มีได้...........
    เพราะเค้ามีเจ้าของแล้ว....หรือเพราะเราเองที่มีคนของเราแล้ว
    หรือ...เพราะมันเป็นไปไม่ได้...
    ก็ต้องเลือกเอาระหว่าง "การแอบรัก" ต่อไป  หรือ"เลิกรัก"
    (เส้าทั้งคู่ T^T)


    แต่ถ้ารัก"มากเกินไป"....จนทำให้คนที่ถูกรักรู้สึกอึดอัด
    ความรักแบบนี้.....มันเหนื่อยนะ.....มันเหนื่อยทั้งคู่
    ทั้งคนที่รัก...และถูกรัก

    การรักใครสักคน...ไม่ใช่การคาดหวังให้เค้าเป็นอย่างที่เราต้องการ
    แต่...เป็นการ"รัก" ในตัวตนที่เค้าเป็น

    การรักใครสักคน...ต้องรู้จักปรับเปลี่ยนตัวเอง
    ปรับ...เข้าหากัน...
    อย่ารอ...หรืออย่าคาดหวังแต่เพียงฝ่ายเดียว
    ........ไม่มีใครได้ดั่งใจเราทุกอย่าง....

    คนที่รักกันมากแค่ไหน...ก็ต้องมีอะไรที่ไม่ลงรอยกันบ้าง
    ....ขอเพียงเข้าใจกัน....
    "แม้เมื่อความรักจืดจาง อย่างน้อยความผูกพันธ์ุ ความเข้าใจกันก็ยังคงอยู่"




    .........แต่ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม.......
    รักในแบบที่ "พอดี" ของแต่ละคน
    ก็ไม่เท่ากันหรอก
    แต่ขอให้มองและพยายามเข้าใจกัน....มันก็จะมี "จุดพอดี" ของมันเองละนะ
    ^_^




    ปล. สำหรับคนที่ยังไม่มีความรัก มาแปะมือกัน เย้ๆๆ





    10/14/2007

    สามเดือน...กับเวลาที่เหลืออยู่


    "คุณไม่เสียใจบ้างเลยหรอ"


    "ตราบเท่าที่ยังมีลมหายใจอยู่..ก็ไม่ควรพูดคำว่าเสียใจ
    เสียใจ   เป็นคำพูดของคนที่จากไปแล้วเท่านั้น
    คนเรา.....ไม่ว่าจะไปถึงจุดหมายรึเปล่า
    ขอเพียงทำความตามความฝันอย่างเต็มที่......ก็ไม่ต้องเสียใจอะไร"

    "แล้วถ้า....ไม่มีความฝันล่ะ"

    "งั้นก็..เดินขึ้นไปให้สูงที่สุด.........
    แล้วมองลงมาข้างล่าง.......มองโลกใบนี้จากข้างบน
    แล้วเธอจะพบว่า...โลกใบนี้ ไม่เหมือนกับที่เธอคิดเลย
    ลองมองท้องฟ้าเบื้องบน  หรือมองคนที่อยู่ต่ำกว่า
    ถึงแม้จะไม่มีความฝัน....แต่ก็ต้องมีความรับผิดชอบอยู่ดี"

    "ความรับผิดชอบ...."

    "ใช่"
    "อย่างเช่น.... ยังไม่ได้ล้างจาน
    สัญญาอะไรกับใครไว้ แล้วยังไม่ได้ทำ
    หรือยังไม่ได้พูดขอโทษกับใคร
    ต่างก็เป็นความรับผิดชอบทั้งนั้น"
    "เธอว่า..ใช่รึเปล่า"

    +++++++++++++++++++++++++++++++++++++

    "ไม่ว่าเรื่องอะไร...ก็มีความหวังทั้งนั้น"

    "จำไว้ว่า....
    ถ้าพระเจ้าปิดทางออกไปทางหนึ่ง
    พระองค์...จะทรงเปิดทางออกอีกทาง ไว้ให้เธอเสมอ"

    +++++++++++++++++++++++++++++++++++++



    ไม่รู้จะเรียกว่า ความผิดพลาด หรือความโชคดีกันแน่?
    เวลาจะดูซีรีีย์เรื่องนึง....จะเลือกเอาหนังที่ไม่เส้า เคล้าน้ำตา
    จบแบบ..แฮปปี้เอนดิ้ง...แบบไหนก็ได้   ที่ไม่ใช่พระเอกหรือนางเอกตาย
    แต่...ทั้งๆที่เลือกแล้ว หนังเื่รื่องนี้...ก็ยังหลุดมาถึงมือเรา




    "คนที่กำลังจะตายอย่างผม....มีสิทธิมีความรักได้ด้วยหรอ?"

    "ความรักของผม...มีระยะเวลาแค่สามเดือน
    แต่นั้น.....เป็นทั้งหมดในชีวิตของผม"




    ถ้าเราเหลือเวลาแค่สามเดือนจริงๆ....จะทำอะไรได้มั่งนะ??

    จะเสียเวลานั่งเส้ากับความตายไปกี่วัน....ทำใจไม่ได้ไปกี่วัน
    หรือจะทำตามความฝันของตัวเอง....ที่ถ้าอยู่ในโลกปกติแล้ว..คงไม่ได้ทำ
    หรือจะอยู่กับคนที่รักที่สุด....ใช้เวลาที่เหลือให้คุ้มค่า
    หรือ....จะทำดีกับคนรอบข้างให้มากขึ้น..เพราะจะจากกันแล้ว
    อย่างงั้นหรือ..........

    ถามตัวเอง....ว่าที่เป็นอยู่ตอนนี้...ทำดีที่สุดแล้วรึยัง
    คำตอบที่ได้ก็คือ "ยัง...ยังไม่ได้พยายามอะไรสักเท่าไรเลย"
    ยังไม่ได้ทำตามความฝันตัวเอง....เพราะยังไม่มีความฝัน...หรืิอยังไม่รู้ ก็ไม่มั่นใจ
    ยังไม่ได้ทำดี..กับคนสำคัญหลายๆคนในชีวิต....ให้"มาก" เท่าที่ควรทำ
    ขนาดหน้าที่ของตัวเอง...ก็ยังบ่นแล้วบ่นอีก
    ถ้าเราเหลือเวลาแค่สามเดือนจริงๆ...เราจะทำอย่างที่ทำอยู่แบบนี้อีกไหมนะ
    คำตอบที่ได้..ก็แน่นอนอยู่แล้ว "ไม่"
    แล้วทำไม...ไม่เริ่มอะไรๆ มันซะตั้งแต่วันนี้
    ถ้าหากวันนึง..มันสายไปขึ้นมา
    ..............จะเกิดอะไรขึ้น??

    "ต่อเวลาให้ผมอีกสักนิดเถอะ..พระเจ้า
    อย่าเพิ่งให้ผมจากไปตอนนี้เลย"




    วันเกิดของตัวเองที่ผ่านมา...อยากขอพรให้ตัวเอง ^-^
    .......พระเจ้า......
    ขอให้หนูเข้มแข็ง...กับทุกสิ่งทุกอย่างที่จะเข้ามาในชีวิต
    ขอให้หนู..เป็นคนที่อ่อนโยนกว่านี้....เข้าใจถึงจิตใจคนอื่นมากกว่านี้
    และ.....ขอให้คนที่หนูสามารถมีเวลา..ทำดีกับคนที่หนูรักและสำคัญในชีวิต



    ปล. ลืมบอกชื่อหนัง เรื่อง Slience ใครอยากดู ยืมได้นะ ^_^









    10/6/2007

    เมื่อเวียนมาครบอีกครั้ง....

    และแล้ว....ก็แก่ขึ้นอีกปีแระ
    ยังไม่ถึงหรอก....แต่ก็เกือบๆ
    แต่วันนี้ วันเกิด"เพื่อนนิค" และ"พี่เอ็ม"
    HaPpY BirThDay น้าาา ^_^




    ปีนี้....ได้บัตรประชาชนใบใหม่
    เพิ่งไปทำมาสดๆร้อนๆ...วันนี้เลย
    เอามาโชว์ด้วยๆๆ......รู้สึกดีกว่าบัตรใบก่อนเยอะเลย เหอๆๆ



    ตอนแรก....กะไปทำที่เขตแล้วว
    แต่...ได้ยินมาว่า คนเยอะมากก เลยถามๆเพื่อนจนได้ความมาว่า ที่ BTS มีด้วย
    แอบงง..และตื่นตะลึงเล็กน้อย..........เฮ้ย!! มีจริงหรอเนี่ย
    มันมีจริงๆคับพี่น้อง.........
    3 สถานีอ่ะ  สยาม หมอชิต และอีกที่ จำไม่ได้แระ
    รวดเร็วทันใจมาก 5 นาทีเสด (รุ้สึกดีกับราชการไทย ขึ้นมาทันตาเห็น)
    พี่ที่ถ่ายรูปให้ใจดีด้วยอ่ะ....

    "น้องมาดูนะค่ะ  ถ้าไม่ชอบ เด๋วพี่ถ่ายใหม่ให้"

    สวยแล้วยังใจดีด้วยนะพี่สาววววว อิอิ




    .......อยากขอพรให้ตัวเองจัง........
    รออีกไม่กี่วัน........เท่านั้น





    9/28/2007

    ดองงงงงงงงง

    ดองคับพี่น้อง........
    งานทุกอย่าง แทบถูกดองไว้....ไม่ได้ทำ
    แม้กระทั่งสเปช และบ้านมัล ก็ดอง......

    ตอนนี้ ไม่มีเวลาว่างเลย 
    ทั้งๆที่จริงๆแล้ว....หลังจากเรียนญี่ปุ่นเสด งานที่บริษัท ก็ชิวๆไปเรื่อยๆ
    ก็ยังอุตส่าหางานให้ตัวเองทำ........
    นั่งทำโมเดล "รถจากัว" จากกระดาษ  
    ยากมั่กๆ T_T  น้ำตาไหลริน   แต่สวยอ่ะ เลยต้องพยายามทำต่อไป
    ถ้าทำเสด จะถ่ายรุปมาอวดโฉมให้ดู ^-^
    (เอาเวลาทำงาน มานั่งทำรถเล่น  ถ้าทำเสดจิง จะติดตรา TOYOTA ให้ซะหน่อยที่ป้ายทะเบียน  เครดิดๆๆ)

    พอกลับมาถึงบ้าน.....
    อันดับแรก...ทักทาย"น้องเกาลัด"
    อ่ะ...ยังมีใครไม่รู้อีกไหมเนี่ย ตอนนี้เราเลี้ยงกระรอกอยู่ตัวนึง 
    ชื่อน้องเกาลัด  อายุเท่าไรไม่ทราบได้(แม่ค้าว่าสองเดือนกว่า แต่คาดว่าคงถูกหลอก)
    เลี้ยงมาได้สองอาทิตย์แระ..........เชื่องขึ้นกระจิ๊ดนึง
    วันแรกๆมา เห็นนิ้วเปนไม่ได้ กัดลูกเดียว....เลือดกระฉูดทุกวัน T-T
    ตอนนี้ไม่กัดแระ.....แต่เล็บดันคมขึ้นเรื่อยๆ  เดินบนมือทีๆ ก็จะได้รอยเท้าทุกย่างก้าว  มือลายพร้อยไปหมดแล้ว T-T
    พยายามจะตัดเล็บมันมาหลายวันแระ ยังไม่ค่อยสำเร็จเท่าไร 
    เจ้าตัวน้อยซนอย่างกะลิง วิ่งปรู๊ดปร๊าด จับไม่ค่อยทัน

    ตอนนี้ ยังต้องล่ามคอมันไว้ เพราะยังไม่เชื่องขนาดปล่อยได้
    แต่ตั้งความหวังไว้...ว่าสักวัน จะเอาโซ่ออกจากคอมัน
    จะมีใครมั่งเนอะ ที่ชอบถูกพันธนาการแบบนี้


    หลังจากเล่น+ให้อาหารน้องเกาลัดเสด
    คราวนี้ก็มานั่งแปะหน้าคอม......
    โนๆ....ไม่ใช่เอ็มแระ ที่ดึงดูดเราขนาดนี้
    ..............ซีรี่ย์คับ   ซีรี่ย์.........
    เยอะมากกกกกกกกก และสนุกมากกกกกกกกกกกกก
    ติดงอมแงม  ไม่ยอมหลับไม่ยอมนอน
    ทั้งๆที่ต้องตื่นตีห้า....ตึหนึ่งยังแทบไม่อยากจะลุกไปนอน
    (ถ้าแม่ไม่คอยลงมาตามนี่...อาจมีโต้รุ่ง)


    +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++


    จากภารกิจกหลักๆดังกล่าว ที่กล่าวไป
    ทำให้การดองสเปชเกิดขึ้น 555+

    จบข่าว
    ไปดูซีรี่ย์ต่อแระ
    อิอิ
    9/14/2007

    เปิดบ้านใหม่แว้ววว...."บ้านมัล" ของนู๋





    ..............."บ้านมัล"............




    ตั้งชื่อให้เรียบร้อย อิอิ


    แอบบ่นนิสนึง.....แต่งยากเจงๆๆ  ยากกว่าสเปชเยอะเรยย
    (หรือเราโง่เอง ก็ม่ะรู้นะ เหอๆ)
    แต่ถ้าคนแต่งเป็น...มันจะแต่งได้เยอะกว่าสเปช เยอะมากกก
    ไอ้เราความรู้น้อยนิด....ก็แต่งได้เท่านี้ล่ะนะ เน้นโชว์รูป ไม่เน้นเทคนิค อิอิ


    เย้เย้เย้


    จบ

    ^-^






    ปล. แอดเราเปนเพื่อนด้วยเด้ออออ อิอิ


    9/13/2007

    ปฏิบัติการ.....สำเร็จ


    เย้ๆๆๆๆ............
    ในที่สุด....
    ท้ายที่สุดแล้ว...........
    เราก็ได้ดูหนังสองเรื่องนั้นจนได้
    สายลับจับบ้านเล็ก...และ ฮันนะซัง
    สนุกทั้งสองเรื่องเรยยยยยยยยยยยยยยยย
    ดีจัง...ที่ได้ไปดู ^-^

    เมื่อวาน..ไปดูฮันนะซังมา
    รอบสุดท้ายของหนังเรื่องนี้ 20.40
    เพิ่งเคยได้ดูหนังรอบสุดท้ายก่อนจะออกจากโรงครั้งแรก
    ให้ความรู้สึก...แปลกๆดีนะ
    ถ้าได้ไปดูหนังรอบแรกที่เข้าโรง    จะออกแนว.... ว้าวๆ ดูก่อนคนอื่นเค้าเลย
    อันนี้......รบสุดท้าย   จะมาว้าวๆ ดูคนสุดท้ายเลย...ก็คงไม่ใช่ +_+"
    แต่ก็รู้สึกดี...ที่ไปดูทัน
    เหมือนกับว่า......อย่างน้อย เราก็ยังไม่พลาดโอกาสสุดท้ายไป
    ถึงแม้จะช้าไปหน่อย...แต่ก็ยังได้ทำอยู่ดี


    ดูหนังสองเรื่องนี้....สนุกกันไปคนละแนว
    เรื่องนึงซึ้ง....เรื่องนึงฮา
    แต่ได้ข้อคิดเหมือนๆกันมาอย่างนึง....

    คือ...คนเรา ต้องรู้จักให้อภัยในความผิดพลาดของคนอื่น
    มันเหมือนกับว่า....เราไม่สามารถตัดสินคน...จากการกระทำของเค้าได้


    ดูอย่างพระเอกสิ(ทั้งสองเรื่องเรย)
    แรกๆก็นะ โอย รับไม่ได้อย่างนู้น...ไม่ชอบอย่างนี้
    แล้วไงละ.. สุดท้ายก็รักกันได้อยู่ดี
    ถ้าคนเรา....เปิดใจให้กว้างไว้
    เรื่องอะไรๆ...ก็คงไม่แย่อย่างที่คิดหรอก.....จิงไหม
    (ไม่รู้เพราะความรักบังตา.....หรือเพราะพระเอกเราฉลาดกันแน่ อิอิ)

    ถึงแม้จะคิดงั้นก็เถอะ.....ใช่ว่าจะทำได้ง่ายๆอย่างที่คิดซะเมื่อไร
    พออารมร้อนขึ้นหน้า....เหตุผลร้อยแปด....ไม่มีเหลือซักอย่าง ฮ่าๆๆ


    อ่ะ กลับมาเรื่องเดิมก่อน.....
    ถึงตอนนี้.....ดีใจกับตัวเอง
    ที่อย่างน้อย......ก็ได้ทำสิ่งที่อยากทำ
    .................ถึงแม้จะลำบากไปนิด.....
    ดูหนังรอบดึก+ไม่มีตังค์+กลับบ้านลำบาก (ไม่นิดแล้วมั้งเนี่ยยยย)
    ขอบคุนฮักซังผู้น่ารักนะจ๊ะ อิอิ



    ปล.....วันนี้ปวดท้อง........พุ่งนี้จะหยุดงาน  (เกี่ยวกันตรงไหนเนี่ย  - -")



    9/8/2007

    เนือยยย

    เคยเป็นบางไหม........
    อยากทำอะไร....โดยไม่ต้องทำอะไร



    งงล่ะสิ.............นี่แก้วกำลังเพ้อไรอยู่เนี่ย??



    ตอนนี้เกิดอาการที่ว่าขึ้น....แทบทุกวัน
    อยากทำนุ่น..ทำนี่....ตั้งหลายอย่าง
    แต่พอถึงเวลาจะทำจริงๆ..........กลับเดินหันหลัง...และไม่ทำมันซะเฉยๆ


    สิ่งที่กำลังทำอยู่ทุกวันนี้....ก็แค่ "หน้าทีที่ต้องทำ" กับ "สิ่งที่ควรทำ"เท่านั้น
    ไม่ได้ทำ....สิ่งที่ตัวเองอยากทำเลยสักอย่าง
    ไม่ใช่ไม่มีโอกาสนะ..............แต่ทิ้งโอกาสมันไปเอง


    รู้สึกว่า...ตอนนี้ ตัวเองดูเนือยๆไปกับทุกอย่าง
    ทำก็ได้......ไม่ทำก็ได้
    ไม่เปนไร.........ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอก..........ชินไปซะละ


    ขนาดเป็นคนชอบดูหนังมากๆ......
    วันก่อน....ไปยืนดูโปสเตอร์หนัง เรื่องฮานะจัง      อืมมม....น่าดูจังเลย
    แล้้วก็ผ่านไป......................
    ถ้าเป็นเมื่อก่อน.....คงชวนใครสักคน..ให้มาดูด้วยกัน
    แต่ตอนนี้...............ก็คงยังไม่ได้ดู...เพราะไม่คิดจะทำอะไร เหอๆ


    ไม่ได้มีปัญหาอะไรนะ........ยังสบายดีทุกอย่าง
    แค่รู้สึก..เนือยๆ....เหนื่อยๆ
    แต่.....พอนอนเฉยๆอยู่บ้าน.......ก็รู้สึกว่างเกินไป
    อืม.....ทำไมกันนะ

    แต่...จะให้คนเรา ร่าเริงสดใสตลอดเวลา.......คงเป็นไปไม่ได้หรอกเนอะ
    มันคงต้องมีช่วงเวลาแบบนี้บ้าง
    แล้วสักพัก....เราคงจะกลับไปเป็นคนแบบเดิมได้อีก
    หวังไว้ว่าเช่นนั้น ^-^


    มาลุ้นกันดีกว่า.......
    ตอนนี้อยากดูหนังสองเรื่อง
    หนึ่ง.......ฮานะจัง
    สอง.......สายลับจับบ้านเล็ก

    มาดูกันว่า....เราจะได้ดูสักเรื่องไหม 555+




    ปล. แน๊ต...มีคนบอกว่า อาการเราเหมือนคนอกหักแหละๆๆ ฮิ้ววววววววววว กลายเปนเช่นนั้นไปเสียแล้ว






    8/26/2007

    จบกันซะทีนะ.....บับบาย


    どうも ありがとうございました。
    いろいろなこと はじめてわかって、楽しかったか...楽しくなかったか...
    しかし、 あたしも 少し大人になった。
    ほんと.....ほんとに どうも ありがとうございました。



    さようなら...............







    จบกันซะที....กับห้าเดือนที่ผ่านมา
    กับทางเดินที่เลือกเดินมาเอง

    เคยถามตัวเองหลายครั้ง.........ว่าที่เลือกนี่ ดีแล้วหรอ.....
    ถึงตอนนี้ ก็ยังตอบตัวเองไม่ได้...ว่าทางที่เลือกจะเปนทางที่ดีที่สุด
    แต่เลือกไปแล้ว..........ดังนั้น ก็ต้องพยายามที่จะทำให้มันเป็นทางที่ดีที่สุด
    ด้วยตัวของเราเอง........

    ในทุกๆครั้งที่เหนื่อย.........แล้วเบื่อหน่าย
    ก็พยายามปลอบตัวเองว่า........อีกไม่ช้า....ไม่ช้า...มันจะจบลง
    ................แล้วก็จะมีอะไรใหม่ๆเข้ามา
    แต่...วันนี้..วันที่มันจบลงจริงๆ
    ดีใจมากกกกกกก............นะ    แต่...ก็แอบใจหายเล็กๆ

    ขอบคุณทุกๆคน...สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง
    ..................ขอบคุณที่ร่วมเหนื่อยด้วยกันมา



    และ...ลาก่อน

    日本語


    หัวใจสีแดง






    ปล. ประกาศ สำหรับคนที่ไม่รุ้......เราเรียนภาษาญี่ปุ่นจบแว้ววววววววววววววววววววววววววววววว
          เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    ปล.อีกรอบ.....
    หวังว่า................คงสอบผ่านนะ แหะๆ









    8/19/2007

    ภาวนา......


    ได้โปรดเถิด........ขอให้ทุกอย่างจบลงด้วยดี





    ในทุกๆเรื่อง....ทุกๆอย่าง




    ไม่ได้อยากให้เกิดขึ้น....ไม่ได้ตั้งใจ
    แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว........
    ไม่อยากจะพูดคำว่าขอโทษแล้ว......เพราะพูดกับตัวเองมามากเกินไปแล้ว
    ...........จะพยายามทำให้ดีที่สุด..........
    และ"ภาวนา"....ขอให้ทุกอย่างจบลงด้วยดี








    ปล. รู้ดีว่าตัวเองเปนพวกคิดมาก....จะพยายามไม่คิดมากนะ
    ขอบคุณทุกๆคน ที่คอยพูดให้กำลังใจ...และบอกว่า"อย่าเครียด"
    จะพยายามงับ ^.^