KaewZa's profile~K@eWza~(^.^)//PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
|
6/27/2009 เมื่อไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่????.........เมื่อตัวเอง...ไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่......มันจะเปนไงนะ หรือคิดว่ารู้...แต่ความคิดก็เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ไม่มั่นคง ไม่ชัดเจน....... นั่นเรียกว่า..ไม่รู้ เหมือนกันรึป่าว บางครั้งรู้....แต่ไม่อาจ..หรือไม่อยากจะยอมรับ ก็แค่หลอกตัวเองไปวันๆๆ.........ว่าชั้นคิดแบบนั้นนะ แบบนี้นะ ทั้งๆที่ในใจก็รู้ว่ามันไม่ใช่หรอกก.... เพียงแต่....ยอมรับมันไม่ได้ เพราะมันเปนสิ่งที่ไม่ดี....ไม่สมควร หรืออะไรก็แล้วแต่..... มีความสุขรึป่าวนะ กับการหลอกตัวเอง เคยคิดว่า....ไม่มีทางหรอกที่เราจะไม่รู้ว่าตัวเองคิดอะไรอยู่... ถ้าเราไม่รู้...แล้วใครจะรู้ล่ะ? แต่พอเจอกับตัวเอง.......ก็ถึงบางอ้อทันที ตอนนี้....เราคิดอะไรอยู่กันแน่นะ ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกัน.....ว่าสิ่งที่ทำตอนนี้มีเหตุผลอะไร อาจเปนแค่อารมชั่ววูบ....แล้วมานั่งเสียใจกับมันทีหลังว่าไม่น่าเลยย ถามตัวเองว่า...ตอนนั้นคิดอะไรอยู่นะ...ถึงได้ทำแบบนั้นลงไป ไม่รู้ว่าหาคำตอบให้ตัวเองไม่ได้.....หรือไม่อยากหาคำตอบกันแน่ ทำเพราะเปนความต้องการของตัวเองจิงๆ... ทำเพราะคนรอบข้าง....จูงใจให้ทำแบบนั้นลงไป... หรือทำโดยไม่คิด....ไม่นึกถึงจิตใจคนอื่นเรย.... ......................................... .................. บางครั้งก็ตะโกนว่าตัวเองอยู่ลึกๆ........ อย่าให้อารมณ์มาอยู่เหนือเหตุผล.... อย่าใช้เหตุผลข้างๆคูๆมาเข้าข้างตัวเอง...เพื่อทำในสิ่งแย่ๆ อย่าคิดถึงแต่ตัวเองอย่างเดียว....... อย่านึกสนุกแค่ตอนนั้น.....แล้วต้องคอยมาตามแก้ปัญหาทีหลัง ................................................ บางครั้ง....ก็อยากทำๆลงไป...โดยไม่ต้องคิดอะไร....ทำในสิ่งที่ตอนนั้นตัวเองต้องการ ไม่ต้องนึกถึงความถูกผิด....ไม่ต้องนึกว่าควรไม่ควร......และไม่ต้องนึกถึงจิตใจใคร แต่พอทำลงไปจิงๆแล้ว.....มักเสียใจกับสิ่งที่ตัวเองทำลงไป... แทบทุกครั้ง....... พอเปนแบบนั้น.. ก็อยากให้ตัวเองมีเหตุผลให้กับการกระทำของตัวเอง... คิดให้ดีๆ...คิดให้มากๆก่อนทำ.......และอย่ารีบร้อนน....ใจเย็นๆค่อยๆทำลงไป อยากใ้ห้ตัวเอง....เปนคนหนักแน่นกว่านี้... ไม่ใช่เปนพวกลังเล....และไร้ซึ่งเหตุผล...แบบที่เปนอยู่ แต่แบบนั้น....มันจะเปนการกระทำที่มากจากใจจิงๆรึป่าวนะ ถ้าต้องคิดถึงเหตุผลตลอดเวลา.....จะยังคงเหลือจิตใจที่เปนอิสระรึป่าว เปนไปได้ไหม.... ที่จะทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการ.....และไม่ทำร้ายใคร อย่างแรก คงต้องหาให้ได้ก่อน....ว่าตัวเองต้องการอะไร และตัวเองคิดอะไรอยู่..... มันคงมีคำตอบที่ไหนสักแห่ง.... ที่เราต้องหามันให้เจอ...และยอมรับมันให้ได้..... เมื่อถึงตอนนั้น...คงมีทางออกดีๆให้กับทุกอย่าง..... ทั้งกับตัวเอง..และคนรอบข้าง.... หวังว่าคำตอบนั้นจะทำร้ายทั้งตัวเอง....และคนอื่นน้อยที่สุด 3/15/2009 MY PERSONALITY ^0^วันนี้เล่นไอ้เวปๆที่ทายนิสัยมา เลยอยากเอามาแปะๆไว้
ก็นะ........รู้สึกว่าตรงดีเหมือนกันแฮะ (ถึงแม้จะไม่หมดก็เถอะ)
มาดูกันนๆๆ
คุณเป็นนักริเริ่ม สร้างสรรค์ความเปลี่ยนแปลง และจะสังเกตเห็นโอกาสหรือช่องทางใหม่ คุณเต็มไปด้วยชีวิตชีวา และมักจะทำให้คนใกล้เคียงมีชีวิตชีวาไปด้วย คุณไม่เคยเหนื่อยกับการค้นพบสิ่งใหม่ที่คุณมีความสนใจ คุณเป็นคนคาดเดาได้ว่าใครต้องการอะไรและจะช่วยให้เค้าได้สิ่งนั้น คุณนำมาซึ่งพลังของชีวิต, ความมีชีวิตชีวาและความสนุกสนานในชีวิตคุณ คุณเป็นคน ที่มีมนุษย์สัมพันธ์ที่ดี, เป็นมิตรกับผู้อื่น, ชอบสังคมและพบปะกับผู้อื่น และชอบจินตนาการว่าคูณจะเป็นอย่างไรในอนาคต คูณจะแต่งงานกับใคร ทำงานอะไร คุณจะใช้ชิวิตที่ไหน คำถามของคุณมักมีคำตอบหลายอัน เพราะคุณเป็นคนชอบมีทางเลือก คุณเป็นคนที่มีจินตนาการ เป็นคนชอบใฝ่หาความรู้ เป็นคนช่างสงสัย คุณชอบที่จะเข้าใจอะไรมากกว่าพิจารณา คุณมีความสามารถในการหาทางออกได้ทุกเมื่อและไม่ชอบที่จะอยู่ในกรอบเลยไม่ว่า จะเป็นเรื่องของงานหรือชีวิต ดังนั้นคุณมักจะลังเลและไม่ชอบตัดสินใจและชอบที่จะหาสิ่งใหม่ หรือ นวัตกรรมใหม่ๆ คุณชอบห้องเรียนที่อาจารย์เอาใจใส่ในตัวคุณ คุณมักจะเชื่อว่ามันต้องมีวิธีที่ดีกว่าหรือคำตอบที่ดีกว่า เมื่อคุณตั้งใจจะทำอะไรซักอย่างคุณจะเชื่อมั่นมาก จนแทบจะประกาศให้ทั้งโลกรู้ การจัดการของคุณเหรอ ก็เป็นแบบฉบับของคุณ ตนอื่นเค้าไม่เห็นว่าคุณมีระเบียบ ใช่มั้ยล่ะ แต่คุณก็รู้ว่าอะไรอยู่ที่ไหน คุณมีความลำบากในการแยกงานจากเวลาพักผ่อน เพราะคุณมักสนุกกันงาน คุณมักสังเกตโอกาสและสิ่งใหม่ๆ คุณชอบที่จะเรียนรู้กับผู้อื่นและมักชวนคนอื่นไปดูหนัง ละคร และไปเรียน เวลาคุณ มีความรัก คุณจะศึกษาอีกคนอย่างละเอียด และคนที่คุณรักก็มักจะเป็นสิ่งที่ดีที่สุดเสมอเลยเนอะ แต่คนอื่นจะรู้สีกว่าคูณรักเค้าอย่างไม่มีข้อกำหนด คุณรักใครรักมากและรักเร็ว คุณเป็นคนมีเสน่ห์ เต็มไปด้วยพลัง คุณปฎิบัติตตัวต่อคนอื่นด้วยความเข้าใจ อ่อนโยน และด้วยความอบอุ่น (แหม๊............ชอบอันนี้จิงๆ แต่ตรงไหมไม่รู้ 555+) ข้อ แนะนำ: -เพราะคุณเป็นเจ้าแห่งความคิด คุณมักจะมีความคิดใหม่ๆ ผุดขึ้นเสมอพร้อมๆกัน และคุณก็อยากทำไปหมด ระวังนิดว่าจะรับมากกว่าที่คุณจะทำได้ เพราะว่าคุณไม่รู้ว่าจะเลือกทำอันไหนบ้างและอันไหนก่อนหรือหลัง นอกจากนั้นเพราะคุณเป็นคนรักสนุกคุณอาจทำงานสำคัญหรือสิ่งที่คุณต้องรับผิด ชอบไม่เสร็จ
ดูอาชีพที่เหมาะ - -"
ปล. ใครอยากเล่น เอาไปลองได้ จิ๊กลิ้งค์มาจากเพื่อนอีกที แหะๆๆ
1/31/2009 เหงา...??หลังจากดองเสปชตัวเองมานานหลายเดือน...(ไม่นับ Happy new year นะ แหะๆ)
วันนี้ก็ได้เวลาอัพซะทีแล้วสินะ.......
เพื่อการบิ๊วอารมของตัวเอง......ให้อารมนักเขียนบรรเจิด
เลยกลับไปย้อนอ่านสเปชของตัวเอง....ใหม่ทั้งหมด
................................................
...................................
อ่านไปเรื่อยๆ.....
.........
มีสิ่งนึงสะกิดใจตัวเองมากๆ
มีคำพูดนึง......ที่ไม่รู้ตัวเอง.......แต่เขียนออกมาบ่อยมากๆๆ
"เหงา"
ไม่ได้นับหรอกนะ.....ว่าเขียนคำนี้ไปกี่ครั้งแล้ว
แต่พออ่านจบทั้งหมด....ยังแอบรู้สึกได้ว่า...........
"นี่เราเหงาบ่อยนะนี่??"
.........ทำไมกันนะ........
.........................................
อยากถามคนรอบข้างเหมือนกัน..........
"เราดูเปนคนขึ้เหงามากไหมเนี่ยยย"
................ถ้าถามตัวเองล่ะก็
ไม่ใช่คนขึ้เหงาหรอกก
เพียงแต่.....เป็นพวกชอบคิดอะไรฟุ้งซ่าน...เรื่อยเปื่อย...
.........ก็เท่านั้นเอง
ถ้าอยู่ว่างๆแล้วล่ะก็......จะคิดนู่น..คิดนี่...
ทั้งเรื่องที่มีสาระ.....แล้วก็ไร้สาระ.......
เลยไม่ค่อยอยากจะ"อยู่ว่างๆ" สักเท่าไร.......
พอรู้สึกว่าตัวเองว่างเกินไปแระ.......ก็จะหาเรื่องให้ตัวเองทำตลอดเวลา
................แต่ว่า.........
การ "อยู่ว่างๆ" กับการ"อยู่กับตัวเอง" มันก็ไม่เหมือนกันหรอกนะ
การ"อยู่กับตัวเอง"ไม่จำเป็นต้องทำอะไรมากมายหรอก
แค่.........อยากให้จิตใจได้อยู่นิ่งๆสักพัก
เพราะบางครั้งก็รู้สึกว่า......เหนื่อยจัง....เหนื่อยใจ........ขอพักสักหน่อยเถอะ
แค่.........อยากคุยกับตัวเองบ้างงง
เพราะรู้สึกว่า......ถ้าไม่ถามตัวเองเลยสักนิด......จะรู้จักตัวเองได้ดีขนาดไหนกันเชียว
เพราะหลังจากได้"อยู่กับตัวเอง"แล้ว......
มักจะรู้สึกว่า......จิตใจในตอนนั้น.....จะเย็นลง.....สงบลง........
ส่วน การ"อยู่ว่างๆ"
เป็นความรู้สึกที่ว่า....ต้องหาอะไรทำสักอย่างล่ะ....
.............อย่างเช่น
จะเดินไปคุยกับคนนู้น....คนนี้..........(จนกลายเป็นพวกพูดมากไปแระ 555+)
หาหนังสืออ่าน..........(จนจะกลายเป็นนักเขียนนิยายได้แล้ววว >.<)
เล่นคอม.....เล่นเอ็ม...........(แทบทุกคืน)
ดูซีรี่ย์.....(ไม่รู้ดูไปกี่เรื่องแร้ววว เยอะมากกกก)
นี่เป็นตัวอย่างที่รู้สึกได้ว่า.....ทำบ่อยมาก
แต่ถ้าเมื่อไรเกิดได้มา"อยู่กับตัวเอง" เวลาที่"อยู่ว่างๆ"และไม่ต้องการที่จะอยู่กับตัวเองล่ะก็
นั่นล่ะ........
อารมฟุ้งซ่านจะเกิดขึ้นทันที......
ถึงตอนนั้น.......แม้จะได้ทำอะไรมากมาย......ก็ช่วยไม่ได้แล้ว
ห้ามตัวเองไม่ให้คิดก็ไม่ได้......
ต้องปล่อย......ให้มันค่อยๆหายไปเอง
แต่ก็ใช้เวลาอยู่ทีเดียวล่ะ.........
ไม่รู้เหมือนกันนะ........ว่าคำนิยามระหว่างคำว่า
"เหงา".......ที่ชอบเขียนในเสปช.........กับคำว่า
"ฟุ้งซ่าน"........ที่กำลังบอกตัวเองอยู่ตอนนี้.....
มันเป็นความรู้สึกเดียวกันรึป่าววว.....??
หรือว่า......เมื่อไรที่ตัวเอง"เหงา"แล้วล่ะก็........จะรู้สึก"ฟุ้งซ่าน"กันแน่
แล้วตอนนี้ล่ะ......การเขียนสเปชแบบฟุ้งซ่านครั้งนี้ของเรา
แปลว่า "เหงา" อยู่รึป่าวนะ
1/24/2009 Happy New Year 2009 (ย้อนหลัง!!)ไม่ได้อัพเสปชมานานหลายเดือน.....เพราะความขี้เกียจนั่นเองงง
แหะๆๆ
ตั้งใจไว้ว่า พอปีใหม่จะเข้ามาเขียนอารายใหม่ๆ....
วันนี้ได้ทำตามความตั้งใจแระ.....ถึงจะช้าไปนิดก็เถอะนะ >.<
ขึ้นปีใหม่ทั้งที...ก็อยากจะมีเป้าหมายอะไรๆดีๆในชีวิตกะเค้ามั่ง
พอลองไปอ่านที่ตัวเองเขียนไว้ของปีก่อน
"ปีใหม่.....ขอให้มีอะไรดีๆใหม่ๆ เข้ามาในชีวิต"
"ปีใหม่.....ขอให้มีความสุขมากๆ" "ปีใหม่.....ขอให้มีความเป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีกนิด ใจเยนขึ้นอีกหน่อย" เอ่...มีแต่ "ขอ" ทั้งนั้นเลยนี่หว่า
เหมือนไม่ได้มีอะไร ที่เป็น"ความตั้งใจ"ของตัวเองเลยแฮะ - -" ปีนี้เอาใหม่ๆๆ
อะแฮ่มๆๆ
.
..
...
ปีนี้.......จะมองทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามาในชีวิตในแง่มุมดีๆ ทุกสิ่งที่ผ่านเข้ามา จะได้เปนสิ่งดีๆไงล่ะ ^O^
ปีนี้.......จะทำตัวเองให้มีความสุขมากๆๆ....และทำให้คนรอบข้างมีความสุขด้วยๆ
ปีนี้.......จะใจเย็นลง....จะพยายามใจเย็นลง - -" (ยากจังง่ะ)
ยากนะนี่... T^T
แต่เอาล่ะ ต้องมาพยายามกันดู
หวังว่าทุกคนก็จะมีความสุขมากๆเช่นกัน
2/21/2008 การ์ตูนตัวแรก.....เกิดแว้วววววชอบวาดอ่ะนะ.....ขีดๆเขียนๆไปเรื่อยเปื่อย นั่งว่าง...มีอารมณ์...ก็วาด เห็นรูปสวยๆ...บางทีก็นึกอยากวาด....ก็วาดตาม แต่ทุกรูปที่ออกมา...จะอยู่บนกระดาษทั้งหมด เคยคิดอยากจะวาดในคอมบ้าง.... แต่ความขี้เกียจ...มีมากก่า 555+ วันนี้ สำเร็จแล้ววว มาดูกันดีก่า ขั้นตอนการวาดๆๆ เริ่มแรก....ด้วยการออกแบบบนกระดาษก่อน จากนั้นก็เอาลงคอม จิงๆแล้ว สแกนคงจะดีก่า แต่....ที่บ้านไม่มีอ่ะนะ เลยใช้มือถือให้เปนประโยชน์ อิอิ  ร่างแบบคร่าวๆ ขั้นตอนนี้ปวดหัวมาก ไม่มี Tablet อ่ะ ใช้เม้าท์ อยากจะบ้าตาย ฮือออ  จากนั้น ลงสีพื้นที่ต้องการ ก็เลือกโทนสี ที่อยากได้คร่าวๆไว้อ่ะนะ  ลงแสงเงา อันนี้ ต้องมีทั้งเงาสว่าง และเงามืดนะ มือใหม่...... แหะๆ  ใส่พื้นหลัง เสดแว้ววว  2/4/2008 เปิ่น....เนื่องด้วยในตัวเรา มีความซุ่มซ่ามอยู่มหาศาล...... วันๆ ก็เลยทำอะไร "เปิ่นๆ" ออกไปมากมาย ทั้งหลงทาง....มั่ว.....เอ๋อ..... ..........จนตัวเอง ชินซะล่ะ แต่....เรื่องวันนี้ ถึงจะชินกับตัวเองยังไง ก็ยังอดเขิลลล ไม่ได้อยู่ดี เรื่องมันเกิดขึ้น..ในตอนเที่ยงของวันนี้ หลังจากเดินไปถึงแคนทีนใหม่.......สายตามองไปรอบๆ พลางคิดในใจว่า เฮ้ออ....คนเยอะจริงๆ ขาก็พาตัวเองก้าวเดินผ่านร้านที่คิดว่า จำนวนคนหนาแน่นเกินกว่าจะมีความอดทนรอ มือนึง เกี่ยวแขนเพื่อนคนนึงที่เดินมาด้วยกัน อีกมือ ก็แกว่งหูหิ้วกระเป๋าใส่มือถือสีชมพูไปมา จนกระทั่งไปหยุดที่ร้านประจำ... "Kitchen 2" มองเห็นแถวยาวออกมาจากตัวร้าน....... ไม่ๆ ไม่ใช่แถวซื้ออาหาร แต่เป็นแถวจ่ายเงินต่างหาก แต่ด้วยความเคยชิน บวกกับรสชาติอาหารที่ค่อนข้างถูกปาก เลยมองข้ามจำนวนคนที่ต่อแถวอยู่ได้ อีกอย่าง มันก็ไม่ใช่แถวซื้ออาหาร คงไม่นานหรอกมั้ง คิดพลางเดินเข้าไปมองดูอาหารที่วางเรียงราย ทั้งที่สำเร็จรูปใส่จาน พร้อมให้หยิบไปได้ทันที และทั้งที่ต้องเลือกตักเอา อืมมม กินไรดีน้าาาา ในตอนที่กำลังตัดสินใจอยู่นั้น เพื่อนที่เดินมาด้วยกัน ก็แยกไปซื้อกับข้าวราด อีกฝั่งนึงของร้านเดียวกัน ตอนนี้ เลยยืนอยู่คนเดียว แถวที่ต่อก็ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ พร้อมกับที่ยังตัดสินใจไม่ได้ ในแถวด้านหน้า มีพี่ที่แผนกคนนึง และพี่อีกคนที่ไม่รู้จักต่ออยู่ แล้วก็ถึงตาพี่ที่แผนก "ข้าวผัดกระเพรา ใส่ไข่ดาวคับ" อืมม น่ากินดีแฮะ เอามั่งดีกว่า แต่ในตอนนั้น ไข่ดาว เหลือเพียงสองฟองเท่านั้น......... พอพี่เอาไปฟองนึง.....จึงเหลือเพียงฟองเดียว พร้อมๆกับในใจภาวนาว่า....ขอให้คนข้างหน้าอย่าเอาเลยย เสียง "ข้าวกระเพรา ใส่ไข่ดาวด้วย" ก็ดังขึ้นพร้ิอมๆกัน อดแล้วสิเรา T^T แต่ก็ยังอดไม่ได้ ถามออกไปว่า "ไข่ดาว หมดรึยังค่ะ" แล้วคำตอบที่ได้กลับมาก็ทำเอายิ้มแป้น "งั้น...ขอข้าวกระเพรา ใส่ไข่ดาวค่ะ" มือเอื้อมไปรับจานข้าวที่มีข้าวผัดกระเพราพร้อมไข่ดาวแปะบนข้าว จากนั้น...ก็เดินไปต่อแถวจ่ายเงิน.....ในใจก็คิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย แถวที่ต่อ...ใกล้เข้ามา.... ใกล้เข้ามา.......... ใกล้เข้ามา..... .... อ่าว ยังไม่ได้หยิบเงินเรยเรา ใจคิดพลาง มือก็หยิบกระเป๋ามือถือสีชมพูที่ห้อยอยู่ที่ข้อมือ เพราะใส่เงินไว้ในนั้น ทันใดนั้นเอง..... เฟี๊ยววววววววว......... เฮ้ยยย!!! แปะ !!! !! ! เสียงแรก....เสียงไข่ดาว เอียงหล่นจากจาน ด้วยความที่มัวสนใจแต่กระเป๋า ทำให้มือที่ห้อยกระเป๋าอยู่นั้น เอียงง....โดยไม่รู้ตัว เสียงที่สอง.....ด้วยปฏิกริยาตอบโต้ตามธรรมชาติ พยายามเอาอีกมือที่ว่าง ไปรับไข่ดาวที่กำลังตก แต่...ด้วยความที่ไข่ดาวลื่นไปด้วยน้ำมัน แถมไข่แดงยังไม่สุกดีนัก ทำให้......ไข่ดาวฟองนั้น หลุดจากมือและแตก...ไปอย่างน่าเสียดาย แต่....เีสียง "เฮ้ย!!" นั่น ไม่ใช่ของเราหรอก แต่เป็นของคนที่ยืนอยู่ด้านหลัง แล้วเห็นเหตุการณ์...ต่างหาก เสียงที่สาม..........ไข่ดาวที่แตก.......ร่วงลงพื้น....เรียบร้อยแล้ว....... T^T ในใจตอนนั้น Blank ไปหมด ทำไงดีฟ่ะ เขินก็เขิน....อายก็อาย...ที่สำคัญ งงคับ เกิดไรขึ้นเนี่ย ที่คิดทั้งหมดนั้น ใช้เวลาเพียงชั่ววินาที มือก็รีบก้มไปหยิบ ไข่ดาวเจ้ากรรมฟองนั้นขึ้นจากพื้น พอเงยหน้าขึ้นมา กำลังจะหาที่ทิ้ง ก็เจอเพื่อนที่แยกไปซื้อข้าว "เราทำไข่ตก!!" เพราะเห็นหน้างงๆ ของเพื่อนที่เห็นเราถือไข่ดาวไว้ในมือ ก็เลยบอกไปทันที โดยไม่ต้องถาม เรื่องหลังจากนี้ ไม่มีอะไรน่าสนใจมากนัก ก็แค่เอาไข่ดาวไปทิ้งในถังขยะ ล้างมือ... เดินกลับมา ยื่นจานข้าว ขอไข่ดาวใหม่อีกรอบ เข้าแถวจ่ายเงิน โดยระวังจานข้าวอย่างดีที่สุด คนขายใจดี ไม่คิดค่าไข่ดาวฟองแรกที่เราทำแตก "ไม่เป็นไร คิดแค่นี้พอค่ะ" ขอบคุณจริงๆ เหตุการณ์ครั้งนี้ ไม่มีคนรู้จักเห็น แต่....คนที่ไม่รู้จักเห็น ตรึม!!!! จะเป็นยังไงนะ................. ถ้า............ไม่เดินมาซื้อร้านนี้ ถ้า........เลือกข้าวกระเพราเฉยๆ ไม่ใส่ไข่ดาว ถ้า.........เห็นไข่ดาวหมด แล้วไม่ถาม ถ้า.........เราไม่ซุ่มซ่ามแบบนี้ T^T โถ่....ไข่ดาวเจ้ากรรม 1/5/2008 อารมณ์ศิลปิน...รึป่าวนะ??เคยถามตัวเอง..... ว่าเราเนี่ยเป็นพวกที่เค้าเรียกว่า "อารมณ์ศิลปิน" รึป่าวนะ.... พวกที่...จะทำอะไร...เมื่ออยากทำเท่านั้น โลกส่วนตัวสูง.....คิดอะไรเพ้อฝัน...... และมักจะอารมแปรปรวนง่าย เวลาที่คิดว่าตัวเองคล้ายพวกนี้ที่สุด...ก็ตอนวาดรูปนี่ล่ะ จะวาดได้...ก็ตอนที่อยากวาดเท่านั้น ตั้งแต่สมัยม.ต้น.... เวลาต้องทำการบ้านวิชาศิลปะ (เราวาดเก่งที่สุดในห้องเลยน้าาาา....รึป่าว 555+) ทั้งๆที่ชอบวาด.....แต่ก็จะรอจนมีอารมก่อน แล้วถึงจะยอมวาด บางครั้ง....ได้งานมาปุ๊ป วาดเลยทันที (พร้อมๆกับอารมตื่นเต้น อยากวาดมั่กๆ) บางครั้ง......พรุ่งนี้จะส่ง....คืนนี้ถึงวาด (ก็มันเพิ่งมีอารม >.<) และบางครั้ง....วาดด้วยความจำยอม เพราะจะส่งแล้วถึงวาด ด้วยอารมเซงๆ นั่นล่ะ......งานนั้น จะ"ห่วยที่สุด" ............แล้วก็พาลหงุดหงิดตัวเองอีก เหอๆ ..... ... . อันนี้เป็นสิ่งที่ตัวเองเห็นชัดที่สุด แต่ก็ไม่ใช่เฉพาะเวลาวาดรูปนะ เวลาทำอะไรสักอย่าง.... ถ้าเมื่อไรอยากทำล่ะก็.......จะยากแค่ไหน....นานแค่ไหนไม่สน ในเมื่ออยากทำนีนา.....ก็จะทำทัำนที แต่พอเบื่อล่ะก็......จะเลิกทำได้ทันทีเหมือนกัน ทั้งๆที่เสียเวลาทำมาตั้งนาน......และทั้งๆที่ทำไปอีกหน่อยมันก็จะสำเร็จแล้วแท้ๆี ล่าสุด......ก็รถจากัวร์ไง.....(ทำมาเกินครึ่งแล้วนะนั่น) เพราะตัวเองเกิดอารมแบบนี้บ่อยๆ... ก็เลยต้องเตือนตัวเองบ่อยๆเหมือนกัน.....(เวลาที่รู้ตัวนะ) แต่ถ้าเมื่อไรที่เป็นเรื่องงานล่ะก็...... จะไม่ยอมให้อารมแบบนี้้.....มามีอิทธิพลเหนือสมองเด็ดขาด (แล้วก็เลยกลายเปนพวกขี้หงุดหงิด....เวลาต้องฝืนใจทำ) +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ ส่วนเรื่องโลกส่วนตัวสูง กะคิดไรเพ้อฝันเนี่ยย ห่ะๆๆๆๆๆ........... โนคอมเม้น....ข้ามไปเลยล่ะกานนนน +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ กะคนใกล้ชิด....ที่เราชอบบ่นด้วย (คงรู้นะ ว่าใครมั่ง แหะๆ) คงจะรู้ว่า อารมเราขึ้นลงยังไงมั่งงง เด๋ว "หงุดหงิด".....เด๋ว"เบื่อ"......แล้วบางครั้งก็ "เหงา" ........เปนประจำ ถ้าช่วงไหนงานยุ่งมาก....ก็จะบ่นว่า.... "อยากพักจัง....ไม่มีเวลาว่างเลย" แต่ถ้าช่วงไหนว่างสักหน่อยแล้วล่ะก็...... "โอยย....ว่างเกินไปแล้ว เบื่อ" ห่ะๆๆๆ.....คนอื่น เป็นกันไหม? บางครั้ง ทั้งๆที่มีอะไรทำมากมาย....ก็ยัง"ฟุ้งซ่าน" ทั้งๆที่ ได้ทำอะไรที่เคยชอบทำ เล่นเกม...นอน....อ่านนิยาย...ดูหนัง....หรือไปเที่ยว ก็ยังคง "เบื่อ" อยู่นั่นล่ะ ไม่ีรุ้ทำไมเหมือนกัน.......... บางครั้ง....ก็ไม่รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร? หรือเราแค่...ต้องการใครสักคน..... ปล. ที่เขียนอยู่ตอนนี้ ก็อยู่ในช่วงอารมเพ้อฝันล่ะ 555+ 1/1/2008 HaPpY nEw yEaR 2008ปีหนูแว้วๆๆ เยเย้เยยย~ ปีนี้ถือว่าครบสองรอบที่เกิดมา.....เฮือก! จา 24 แล้วรึนี่ แก่ง่ะ (>.<) ^-^ ^-^ ^-^ ^-^ ^-^ ^-^ คืนสุดท้ายของปี 2007 นั่ง count down กะเพื่อนๆผ่านทาง Msn พร้อมๆกะดู series เงียบๆ สบายๆดี แต่แอบเหงาเล็กน้อย (ก็ขี้เกียจออกไปไหนเอง จาบ่นไรเนี่ย) เช้าวันแรกของปี 2008 ตื่นเช้ามาด้วยความหนาวเล็กน้อย เย้ๆ... หนาวอีกรอบแว้วว ออกไปวิ่งที่หลังหมู่บ้าน แล้วกลับมาใส่บาตรพระ ขอพรไปซะเยอะเลย แหะๆ ถ้าพระท่านได้ยินคงคิดว่า "โยม...ขอมากขนาดนี้ อาตมาจำไม่หมดนะ" แต่ไงก็....ถือว่าเปนการเริ่มต้นปีใหม่ที่ดีอ่ะนะ ^-^ ^-^ ^-^ ^-^ ^-^ ^-^ ปีใหม่.....ขอให้มีอะไรดีๆใหม่ๆ เข้ามาในชีวิต ปีใหม่.....ขอให้มีความสุขมากๆ ปีใหม่.....ขอให้มีความเป็นผู้ใหญ่ขึ้นอีกนิด ใจเยนขึ้นอีกหน่อย และสุดท้ายย..... ปีใหม่...ขอให้เพื่อนๆที่น่ารักทุกคนมีความสุขมากๆน้าาาา Happy New Year จร้าาาา 10/6/2007 เมื่อเวียนมาครบอีกครั้ง....และแล้ว....ก็แก่ขึ้นอีกปีแระ ยังไม่ถึงหรอก....แต่ก็เกือบๆ แต่วันนี้ วันเกิด"เพื่อนนิค" และ"พี่เอ็ม" HaPpY BirThDay น้าาา ^_^ ปีนี้....ได้บัตรประชาชนใบใหม่ เพิ่งไปทำมาสดๆร้อนๆ...วันนี้เลย เอามาโชว์ด้วยๆๆ......รู้สึกดีกว่าบัตรใบก่อนเยอะเลย เหอๆๆ  ตอนแรก....กะไปทำที่เขตแล้วว แต่...ได้ยินมาว่า คนเยอะมากก เลยถามๆเพื่อนจนได้ความมาว่า ที่ BTS มีด้วย แอบงง..และตื่นตะลึงเล็กน้อย..........เฮ้ย!! มีจริงหรอเนี่ย มันมีจริงๆคับพี่น้อง......... 3 สถานีอ่ะ สยาม หมอชิต และอีกที่ จำไม่ได้แระ รวดเร็วทันใจมาก 5 นาทีเสด (รุ้สึกดีกับราชการไทย ขึ้นมาทันตาเห็น) พี่ที่ถ่ายรูปให้ใจดีด้วยอ่ะ.... "น้องมาดูนะค่ะ ถ้าไม่ชอบ เด๋วพี่ถ่ายใหม่ให้" สวยแล้วยังใจดีด้วยนะพี่สาววววว อิอิ .......อยากขอพรให้ตัวเองจัง........ รออีกไม่กี่วัน........เท่านั้น 9/28/2007 ดองงงงงงงงงดองคับพี่น้อง........ งานทุกอย่าง แทบถูกดองไว้....ไม่ได้ทำ แม้กระทั่งสเปช และบ้านมัล ก็ดอง...... ตอนนี้ ไม่มีเวลาว่างเลย ทั้งๆที่จริงๆแล้ว....หลังจากเรียนญี่ปุ่นเสด งานที่บริษัท ก็ชิวๆไปเรื่อยๆ ก็ยังอุตส่าหางานให้ตัวเองทำ........ นั่งทำโมเดล "รถจากัว" จากกระดาษ ยากมั่กๆ T_T น้ำตาไหลริน แต่สวยอ่ะ เลยต้องพยายามทำต่อไป ถ้าทำเสด จะถ่ายรุปมาอวดโฉมให้ดู ^-^ (เอาเวลาทำงาน มานั่งทำรถเล่น ถ้าทำเสดจิง จะติดตรา TOYOTA ให้ซะหน่อยที่ป้ายทะเบียน เครดิดๆๆ) พอกลับมาถึงบ้าน..... อันดับแรก...ทักทาย"น้องเกาลัด" อ่ะ...ยังมีใครไม่รู้อีกไหมเนี่ย ตอนนี้เราเลี้ยงกระรอกอยู่ตัวนึง ชื่อน้องเกาลัด อายุเท่าไรไม่ทราบได้(แม่ค้าว่าสองเดือนกว่า แต่คาดว่าคงถูกหลอก) เลี้ยงมาได้สองอาทิตย์แระ..........เชื่องขึ้นกระจิ๊ดนึง วันแรกๆมา เห็นนิ้วเปนไม่ได้ กัดลูกเดียว....เลือดกระฉูดทุกวัน T-T ตอนนี้ไม่กัดแระ.....แต่เล็บดันคมขึ้นเรื่อยๆ เดินบนมือทีๆ ก็จะได้รอยเท้าทุกย่างก้าว มือลายพร้อยไปหมดแล้ว T-T พยายามจะตัดเล็บมันมาหลายวันแระ ยังไม่ค่อยสำเร็จเท่าไร เจ้าตัวน้อยซนอย่างกะลิง วิ่งปรู๊ดปร๊าด จับไม่ค่อยทัน ตอนนี้ ยังต้องล่ามคอมันไว้ เพราะยังไม่เชื่องขนาดปล่อยได้ แต่ตั้งความหวังไว้...ว่าสักวัน จะเอาโซ่ออกจากคอมัน จะมีใครมั่งเนอะ ที่ชอบถูกพันธนาการแบบนี้ หลังจากเล่น+ให้อาหารน้องเกาลัดเสด คราวนี้ก็มานั่งแปะหน้าคอม...... โนๆ....ไม่ใช่เอ็มแระ ที่ดึงดูดเราขนาดนี้ ..............ซีรี่ย์คับ ซีรี่ย์......... เยอะมากกกกกกกกก และสนุกมากกกกกกกกกกกกก ติดงอมแงม ไม่ยอมหลับไม่ยอมนอน ทั้งๆที่ต้องตื่นตีห้า....ตึหนึ่งยังแทบไม่อยากจะลุกไปนอน (ถ้าแม่ไม่คอยลงมาตามนี่...อาจมีโต้รุ่ง) +++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++ จากภารกิจกหลักๆดังกล่าว ที่กล่าวไป ทำให้การดองสเปชเกิดขึ้น 555+ จบข่าว ไปดูซีรี่ย์ต่อแระ อิอิ 9/14/2007 เปิดบ้านใหม่แว้ววว...."บ้านมัล" ของนู๋ ..............."บ้านมัล"............ ตั้งชื่อให้เรียบร้อย อิอิ แอบบ่นนิสนึง.....แต่งยากเจงๆๆ ยากกว่าสเปชเยอะเรยย (หรือเราโง่เอง ก็ม่ะรู้นะ เหอๆ) แต่ถ้าคนแต่งเป็น...มันจะแต่งได้เยอะกว่าสเปช เยอะมากกก ไอ้เราความรู้น้อยนิด....ก็แต่งได้เท่านี้ล่ะนะ เน้นโชว์รูป ไม่เน้นเทคนิค อิอิ เย้เย้เย้ จบ ^-^ ปล. แอดเราเปนเพื่อนด้วยเด้ออออ อิอิ 9/13/2007 ปฏิบัติการ.....สำเร็จเย้ๆๆๆๆ............ ในที่สุด.... ท้ายที่สุดแล้ว........... เราก็ได้ดูหนังสองเรื่องนั้นจนได้ สายลับจับบ้านเล็ก...และ ฮันนะซัง สนุกทั้งสองเรื่องเรยยยยยยยยยยยยยยยย ดีจัง...ที่ได้ไปดู ^-^ เมื่อวาน..ไปดูฮันนะซังมา รอบสุดท้ายของหนังเรื่องนี้ 20.40 เพิ่งเคยได้ดูหนังรอบสุดท้ายก่อนจะออกจากโรงครั้งแรก ให้ความรู้สึก...แปลกๆดีนะ ถ้าได้ไปดูหนังรอบแรกที่เข้าโรง จะออกแนว.... ว้าวๆ ดูก่อนคนอื่นเค้าเลย อันนี้......รบสุดท้าย จะมาว้าวๆ ดูคนสุดท้ายเลย...ก็คงไม่ใช่ +_+" แต่ก็รู้สึกดี...ที่ไปดูทัน เหมือนกับว่า......อย่างน้อย เราก็ยังไม่พลาดโอกาสสุดท้ายไป ถึงแม้จะช้าไปหน่อย...แต่ก็ยังได้ทำอยู่ดี ดูหนังสองเรื่องนี้....สนุกกันไปคนละแนว เรื่องนึงซึ้ง....เรื่องนึงฮา แต่ได้ข้อคิดเหมือนๆกันมาอย่างนึง.... คือ...คนเรา ต้องรู้จักให้อภัยในความผิดพลาดของคนอื่น มันเหมือนกับว่า....เราไม่สามารถตัดสินคน...จากการกระทำของเค้าได้ ดูอย่างพระเอกสิ(ทั้งสองเรื่องเรย) แรกๆก็นะ โอย รับไม่ได้อย่างนู้น...ไม่ชอบอย่างนี้ แล้วไงละ.. สุดท้ายก็รักกันได้อยู่ดี ถ้าคนเรา....เปิดใจให้กว้างไว้ เรื่องอะไรๆ...ก็คงไม่แย่อย่างที่คิดหรอก.....จิงไหม (ไม่รู้เพราะความรักบังตา.....หรือเพราะพระเอกเราฉลาดกันแน่ อิอิ) ีถึงแม้จะคิดงั้นก็เถอะ.....ใช่ว่าจะทำได้ง่ายๆอย่างที่คิดซะเมื่อไร พออารมร้อนขึ้นหน้า....เหตุผลร้อยแปด....ไม่มีเหลือซักอย่าง ฮ่าๆๆ อ่ะ กลับมาเรื่องเดิมก่อน..... ถึงตอนนี้.....ดีใจกับตัวเอง ที่อย่างน้อย......ก็ได้ทำสิ่งที่อยากทำ .................ถึงแม้จะลำบากไปนิด..... ดูหนังรอบดึก+ไม่มีตังค์+กลับบ้านลำบาก (ไม่นิดแล้วมั้งเนี่ยยยย) ขอบคุนฮักซังผู้น่ารักนะจ๊ะ อิอิ ปล.....วันนี้ปวดท้อง........พุ่งนี้จะหยุดงาน (เกี่ยวกันตรงไหนเนี่ย - -") 9/8/2007 เนือยยยเคยเป็นบางไหม........ อยากทำอะไร....โดยไม่ต้องทำอะไร งงล่ะสิ.............นี่แก้วกำลังเพ้อไรอยู่เนี่ย?? ตอนนี้เกิดอาการที่ว่าขึ้น....แทบทุกวัน อยากทำนุ่น..ทำนี่....ตั้งหลายอย่าง แต่พอถึงเวลาจะทำจริงๆ..........กลับเดินหันหลัง...และไม่ทำมันซะเฉยๆ สิ่งที่กำลังทำอยู่ทุกวันนี้....ก็แค่ "หน้าทีที่ต้องทำ" กับ "สิ่งที่ควรทำ"เท่านั้น ไม่ได้ทำ....สิ่งที่ตัวเองอยากทำเลยสักอย่าง ไม่ใช่ไม่มีโอกาสนะ..............แต่ทิ้งโอกาสมันไปเอง รู้สึกว่า...ตอนนี้ ตัวเองดูเนือยๆไปกับทุกอย่าง ทำก็ได้......ไม่ทำก็ได้ ไม่เปนไร.........ไม่ได้รู้สึกอะไรหรอก..........ชินไปซะละ ขนาดเป็นคนชอบดูหนังมากๆ...... วันก่อน....ไปยืนดูโปสเตอร์หนัง เรื่องฮานะจัง อืมมม....น่าดูจังเลย แล้้วก็ผ่านไป...................... ถ้าเป็นเมื่อก่อน.....คงชวนใครสักคน..ให้มาดูด้วยกัน แต่ตอนนี้...............ก็คงยังไม่ได้ดู...เพราะไม่คิดจะทำอะไร เหอๆ ไม่ได้มีปัญหาอะไรนะ........ยังสบายดีทุกอย่าง แค่รู้สึก..เนือยๆ....เหนื่อยๆ แต่.....พอนอนเฉยๆอยู่บ้าน.......ก็รู้สึกว่างเกินไป อืม.....ทำไมกันนะ แต่...จะให้คนเรา ร่าเริงสดใสตลอดเวลา.......คงเป็นไปไม่ได้หรอกเนอะ มันคงต้องมีช่วงเวลาแบบนี้บ้าง แล้วสักพัก....เราคงจะกลับไปเป็นคนแบบเดิมได้อีก หวังไว้ว่าเช่นนั้น ^-^ มาลุ้นกันดีกว่า....... ตอนนี้อยากดูหนังสองเรื่อง หนึ่ง.......ฮานะจัง สอง.......สายลับจับบ้านเล็ก มาดูกันว่า....เราจะได้ดูสักเรื่องไหม 555+ ปล. แน๊ต...มีคนบอกว่า อาการเราเหมือนคนอกหักแหละๆๆ ฮิ้ววววววววววว กลายเปนเช่นนั้นไปเสียแล้ว 8/26/2007 จบกันซะทีนะ.....บับบายどうも ありがとうございました。 いろいろなこと はじめてわかって、楽しかったか...楽しくなかったか... しかし、 あたしも 少し大人になった。 ほんと.....ほんとに どうも ありがとうございました。 さようなら............... จบกันซะที....กับห้าเดือนที่ผ่านมา กับทางเดินที่เลือกเดินมาเอง เคยถามตัวเองหลายครั้ง.........ว่าที่เลือกนี่ ดีแล้วหรอ..... ถึงตอนนี้ ก็ยังตอบตัวเองไม่ได้...ว่าทางที่เลือกจะเปนทางที่ดีที่สุด แต่เลือกไปแล้ว..........ดังนั้น ก็ต้องพยายามที่จะทำให้มันเป็นทางที่ดีที่สุด ด้วยตัวของเราเอง........ ในทุกๆครั้งที่เหนื่อย.........แล้วเบื่อหน่าย ก็พยายามปลอบตัวเองว่า........อีกไม่ช้า....ไม่ช้า...มันจะจบลง ................แล้วก็จะมีอะไรใหม่ๆเข้ามา แต่...วันนี้..วันที่มันจบลงจริงๆ ดีใจมากกกกกกก............นะ แต่...ก็แอบใจหายเล็กๆ ขอบคุณทุกๆคน...สำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ..................ขอบคุณที่ร่วมเหนื่อยด้วยกันมา และ...ลาก่อน 日本語  ปล. ประกาศ สำหรับคนที่ไม่รุ้......เราเรียนภาษาญี่ปุ่นจบแว้ววววววววววววววววววววววววววววววว เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ปล.อีกรอบ..... หวังว่า................คงสอบผ่านนะ แหะๆ 8/19/2007 ภาวนา......ได้โปรดเถิด........ขอให้ทุกอย่างจบลงด้วยดี ในทุกๆเรื่อง....ทุกๆอย่าง ไม่ได้อยากให้เกิดขึ้น....ไม่ได้ตั้งใจ แต่เมื่อมันเกิดขึ้นแล้ว........ ไม่อยากจะพูดคำว่าขอโทษแล้ว......เพราะพูดกับตัวเองมามากเกินไปแล้ว ...........จะพยายามทำให้ดีที่สุด.......... และ"ภาวนา"....ขอให้ทุกอย่างจบลงด้วยดี ปล. รู้ดีว่าตัวเองเปนพวกคิดมาก....จะพยายามไม่คิดมากนะ ขอบคุณทุกๆคน ที่คอยพูดให้กำลังใจ...และบอกว่า"อย่าเครียด" จะพยายามงับ ^.^ 8/13/2007 คนที่น่า........เบื่อวันนี้นั่งว่าง.....เลยทำให้คิดไรไปเรื่อยเปื่อยเยอะแยะ ที่ว่าว่าง...ก็ไม่ใช่ว่างจริงๆหรอก..... ยังต้องอ่านภาษาญี่ปุ่นเตรียมสอบ..ยังต้องทำไรอีกตั้งหลายอย่าง... แต่รุ้สึกว่า....ช่างมีสมาธิน้อยเสียเหลือเกิน...T_T ช่วงนี้รู้สึกว่า..ตัวเองหงุดหงิดง่าย.....และกลายเป็นคนตัดสินใจอะไรไม่เปนเสียแล้ว ................นั่นเลยทำให้ยิ่งหงุดหงิดตัวเองขึ้นไปอีก จากเมื่อก่อน....ตัดสินใจได้เร็วกว่านี้...และไม่ค่อยลังเล แต่เด๋วนี้...แค่จะทำอะไรนิดนึง...ก็ยังใช้เวลาตัดสินใจเปนครึ่งวัน และขนาดตัดสินใจไปแล้ว....ยังกลับมาลังเลอีก...ว่าที่ทำไปนี่ดีแล้วหรอ บางครั้งก็กลับมาหงุดหงิดตัวเอง...ว่าทำไมตัดสินใจอย่างนั้นไป ...........บ้าไปแล้วไหมล่ะ กลับมาหาเหตุผล...ที่ตัวเองเปนแบบนี้ เพราะอะไรกันนะ................. เพราะเวลาอยากทำอะไรสักอย่าง...แต่ไม่สามารถทำได้........รึป่าว ไม่สามารถทำได้...ด้วยเหตุผลอะไรหลายๆอย่าง หรือ...แค่เหตุผลเดียว....ที่สำคัญจนทำให้เราไม่สามารถกำหนดอะไรให้ตัวเองได้ บางครั้งอยากไปเที่ยว...แต่ทำไม่ได้ อาจเพราะ...ไม่มีเวลา...เหนื่อย...ไม่อยากไป......ไม่มีเงิน หรือเพราะแค่เหตุผลเดียว.........ไม่สามารถไปได้ อยากทำ..........ใจจะขาด แต่มีเหตุผลให้ทำไม่ได้....เปนแบบนี้หลายๆครั้ง ก็เลยกลายเป็นว่า.......ไม่อยากตัดสินใจให้ตัวเอง....ว่าทำได้รึไม่ เพราะมันทำให้เหนื่อยใจ...และเบื่อตัวเอง...ที่ไม่สามารถทำไรได้ดังใจคิด หรือเพราะ....ตัวเองกลายเปนคนลังเล..... ตัดสินใจไม่ได้สักที....ว่าตัวเองต้องการอะไร หรือ...อะไรเปนสิ่งสำคัญที่สุดในขณะนั้น.......... นั้นเพราะ.....เราเห็นหลายๆสิ่ง "สำคัญ" ไปซะหมดรึป่าว หรือเพราะเปนคนอ่อนแอ.....ที่ไม่กล้าเลือกอะไรให้ตัวเอง ทั้งๆที่อยากทำ....แต่เมื่อมีอุปสรรคเพียงนิด... กลับลังเล....และตัดสินใจไม่ได้ ว่าควรทำอะไร ขนาดว่าเลือกไปแล้ว....พอกลับมามองข้างหลัง มองสิ่งที่ตัวเองตัดสินใจไป....ก็กลับมารุ้สึกผิด...ไม่ก็เสียดาย นั่นนะ...มันน่าหงุดหงิดไหมละ เพราะอะไรกันแน่นะ เหตุผลที่ทำให้เราเป็นคนแบบนี้....คนที่ทำให้ตัวเองหงุดหงิดอยู่แบบนี้ เราจะสามารถกลับเปนคนเดิมได้รึป่าว หรือจะกลายเป็นคนแบบนี้ไปเสียแล้ว หงุดหงิดตัวเองจิงๆ เพราะจนถึงตอนนี้...ก็ยังสรุปอะไรให้ตัวเองไม่ได้เลย 7/29/2007 โดโมะ อาริงาโตะโกไซมะชิตะก่อนอื่น.... ต้องขอบคุณเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคน ที่มาถ่ายรูปด้วยกันนะงับ ขอบคุณค่าา ^_^ วันซ้อมเจ็บขามากมาย..แต่ก็ยังวิ่งไปวิ่งมาถ่ายรูป ติงต๊องไหมละ ก็แหม๊....เพื่อนๆอุตส่ามากัน...ยอมๆ แต่ก็ยังแอบรู้สึกผิดนิดๆ....เหมือนมัวแต่วิ่งไปวิ่งมา...เลยได้ถ่ายรูปกะเพื่อนๆบางคน น้อยๆไงม่ะรู้ ไม่ค่อยได้ดูแลเลย................โทดทีน้าาา -/\- มีเพื่อนคนนึง..ที่เรารู้สึกผิดมากเปนพิเศษ....คือรู้สึกผิดสุดๆ อยากเขียนให้เจ้าตัวอ่าน....แต่ก็ไม่มีเมลล์....ไม่เคยคุยทางเอ็ม..ส่งลิ้งค์ให้ก็ไม่ได้ เอาเปนว่า ถ้าเพื่อนๆอ่านเจอ ฝากบอกเจ้าัตัวด้วยแระกาน.. นี่เป็นการแสดงความรู้สึกผิดของเรา... ถึง..ตุ๊ดตู่ เราแทบไม่เคยคุยกันเลย...ตั้งแต่สมัยเรียน แม้จะจบไปแล้ว....เราก็ได้เจอกันน้อยมาก.... สารภาพตามตรง....ไม่ได้คิดว่าตุ๊ดตู่จะมา..... ไม่ได้ลืมชวนนะ...แต่แบบว่า..เบอร์เมลล์...เบอร์มือถือ..ไม่มีสักอย่าง อาศัยวานเพื่อนๆบอกต่อๆกัน...แต่ก็ไม่รู้ว่าำไปถึงใครบ้าง ..........ทำไมเราดูเป็นคนที่ช่างน่าเหินห่างขนาดนี้เนี่ย... ผ่านวันซ้อมไป..เพื่อนๆสายปัญญามากันวันซ้อมหมด....ตุ๊ดตู่ไม่ได้มา ไม่แปลกใจ...เพราะข่าวอาจส่งไปไม่ถึง แต่...แล้วก็มีโทรสับมา....เบอร์ใครไม่รู้....รับแล้วถึงรู้ว่าเป็นตุ๊ดตู่ โทรมาบอกว่าจะมาวันจริง............ดีใจจัง..ตุ๊ดตู่จะมา พอถึงวันจริง........ สิบโมงกว่าแล้ว...ตุ๊ดตู่โทรมา...ถึงเกษตรแล้วนะ...กำลังจะเข้าคณะวิศวะ สิบเอ็ดโมง..เราต้องเข้าแถว....แต่สิบโมงครึ่ง ตุ๊ดตู่ยังไม่ถึง สิบโมงสี่สิบห้า.....พี่ชายเราที่วันนี้มาเป็นช่างกล้องให้..กลับไปแล้ว...ตุ๊ดตู่ก็ยังไม่ึถึง แล้ว..ตุ๊ดตู่ก็โทรมา...บอกว่า อยู่แถวตึกคอม...แต่ตรงไหน ยังคุยกันไม่รู้เรื่อง..โทรสับก็ดับไป พยายามโทรกลับ...แต่เหมือนว่า...โทรสับของเทอ...แบตหมดไปเสียแล้ว...เวงกำ เดินหา..ก็ไม่เจอ...ตอนนั้นยังไม่ได้กินข้าวเลย..ต้องขึ้นตึกแล้ว..ก็ยังหาไม่เจอ...ทำไงดีๆๆ สิบเอ็ดโมงห้าสิบ....เพื่อนในกลุ่มโทรมา(เพื่อนภาคคอม) "แก้ว มีเพื่อนแก้วจะคุยด้วย" พอได้ยินเสียงตุ๊ดตู่เท่านั้นแหละ...เฮ้ยๆๆๆ ไปเจอกับเพื่อนเราได้ไงนี่ ตุ๊ดตู่...เทอทำไรไปบ้าง ถึงสามารถเจอกับเพื่อนเราได้....แล้ว..ไม่ใช่ที่ตึกคอมด้วย. คนที่รับปริญญาของวิศวะวันนั้น มีเกือบพัน....มีเพื่อนภาคคอมแค่หกสิบ...เทอสามารถหาเจอได้ ตุ๊ดตู่...เทอทำยังไงกันนี่ วิ่งไปหาตุ๊ดตู่...แบบ..ขากะเพลกๆนี่แหละ สุดท้ายก็เจอกันจนได้... แต่ตอนนั้น...ไม่มีเพื่อนอยู่แถวนั้น...ไม่มีกล้อง...ไม่สามารถทำอะไรได้ นอกจาก..ขอบคุณมากๆเลย แล้วก็ขอโทดด้วย ที่แค่ถ่ายรูปด้วยกัน..เรายังไม่สามารถทำได้ ....................ขอโทดจิงๆ................. ตุ๊ดตู่ยื่นของขวัญให้..พร้อมบอกว่า ไม่เปนไรๆ ได้เจอก็ดีแล้ว โหย..แทบร้อง เราถามว่า.."นี่มางานใครด้วยรึป่าว..จะไปไหนต่อ" "อ๋อ..มางานแก้วนี่แหละ...เด๋วก็กลับแล้ว" อ๊าก..พระเจ้า..ทำไมนู๋เลวขนาดนี้ ขอโทดเปนสิบรอบ...แล้วเราก็ต้องขึ้นตึกไป ทั้งๆที่รู้สึกผิด.....เส้าจิงๆ ได้เจอตุ๊ดตู่วันงานแต่งอาจาร...เย้ เราได้ถ่ายรูปด้วยกันซะทีนะ ^-^ ปล. ในวันรับปริญญาเรา มีหลายๆคนที่ต้องขอบคุนเปนพิเศษ ขอบคุณพี่โน๊ต..พี่วุฒิ..พี่สินาด..พี่เบ๊ส..พี่เมย์...และพี่ๆอีกหลายคน ที่มาถ่ายรูปด้วยกัน ขอบคุณเพื่อนๆสายปัญญาทุกคนที่มานะ....ขอโทดด้วยที่ต้องทำให้ตื่นเช้ามางานเราคนเดียว แหะๆ ขอบคุณเพื่อนๆโตโยต้า...น่าัรักกันมากๆเลย เหมือนวันทำงานอีกวัน..เจอกันครบเชียว อิอิ ขอบคุณตากล้องซัน.. ถ้าไม่ได้ซันถ่ายรูปให้...คงไม่มีรูปสวยๆเนอะ (รูปสวย แต่นางแบบไม่สวย 555+) ขอบคุณ แม่...ที่มาดูแลทั้งสองวัน น้องสาว...ที่มาเป็นเบ๊ให้วันนึง พี่ชาย...ที่้เป็นตากล้อง แบบง่วงๆ มึนๆให้อีกวัน และทุกๆคนที่ไม่ได้พูดถึง ..............ขอบคุณงับบบบ............. โดโมะ อาริงาโตะโกไซมะชิตะ 7/11/2007 โรบอตโตะช่วงนี้วันๆไม่ค่อยได้แตะคอมเลย....คิดถึงจังเลยลูก จุ๊บๆ  ตั้งแต่วันศุกร์ที่ผ่านมาแล้ว....ทำโอทีที่บริษัททุกวันเลย ศุกร์ที่แล้ว....ถึงสองทุ่มกว่า จันทร์..........สี่ทุ่ม อืมมม...กลับถึงบ้านแทบสลบ ดีที่บริษัทมีรถมาส่งถึงบ้าน ขอบคุนค๊าบบ อังคาร.........สองทุ่ม อันนี้ก็เหนื่อยเหมือนกัน กลับรถเมล์เอง T_T ถึงบ้านตั้งสี่ทุ่มแหนะ ส่วนวันนี้...วันพุธ....กลับรอบหกโมงกว่า แต่ก็ยังถึงบ้านสี่ทุ่มอยู่ดี เพราะโอ้เอ้ที่เดอะมอลล์ 555+ เอาน่า..ขอผ่อนคลายบ้างงง เนอะๆ เพิ่งรู้ว่า...สิ่งที่หลีกหนี...หลีกเลี่ยง...สุดชีวิต ตอนอยู่มหาลัย....มาเจอในการทำงานทั้งหมด ทั้งการเรียนฮาร์ดแวร์....การเขียนแอมเบตเดต...เป็นเรื่องที่อ่อนด้อยซะเหลือเกิ๊นนน แต่ตอนนี้รู้เพิ่มขึ้นอีกอย่างว่า....ขนาดโปรแกรมมิ่ง...ก็ยังอ่อนด้อยไปด้วย ไม่รู้จะเส้าหรือขำดี.....เพราะเพื่อนๆก็เป็นกานไปหมด...โดนพี่แก้บานทุกคนเลย เลยขอขำดีกว่า....โปรแกรมนู๋จะกลายเป็นโปรแกรมพี่อยู่แล้ว (ของพี่อาร์ตกะพี่เอ็ม) เหนื่อย...แต่สนุก การเขียนโรบอทเนี่ย....มันเหมือนชีวิตคนเลยเนอะ ลองผิดลองถูกไปเรื่อยๆ....คาดหวังอะไรกับมันไม่ได้ และ...ไม่สามารถกำหนดไรตายตัวแน่นอนได้สักอย่าง เพราะขนาดคิดว่าเขียนโปรแกรมไปอย่างดีแล้ว....สุดท้ายปัจจัยหลายๆอย่างก็ทำให้การทำงานคาดเคลื่อนได้อยู่ดี แค่เปลี่ยนความเร็วนิดเดียว...โค้ดที่เขียนมาทั้งหมด...อาจใช้งานไม่ได้เลยก็ได้ เหมือนชีวิตคนไหมล่ะ? เราไม่สามารถกำหนดอนาคตที่แน่นอนให้กับตัวเองได้.... อย่างมาก...ก็แค่วางแนวทาง..และพยายามทำให้ได้ตามที่ตั้งใจไว้ แต่ถ้ามีปัจจัยอื่นเข้ามา...อะไรๆก็เปลี่ยนไปได้ทุกอย่าง ไม่มีอะไรแน่นอน.... อ่าวๆ นอกเรื่องไปซะล่ะ...กลับมาๆ เพราะการเขียนโรบอทเป็นแบบนี้ ถึงแม้จะเหนื่อยใจบ้าง...เวลาโค้ดแล้วมันไม่ทำงานตามที่ตั้งใจ แต่ก็สนุก..และตื่นเต้น...บวกกับภูมิใจเล็กๆ เวลาเห็นมันวิ่งได้ เหมือนเป็นลูกเราเลย....เราสอนมันวิ่งกะมือเลยนะนี่ อิอิ หวังว่าโปรเจคโรบอทที่กำลังทำอยู่ตอนนี้...จะไม่ล่มด้วยเถิดดดดดดด...เพี๊ยง 7/1/2007 sAiPaNYa FriEndSเพื่อนๆสายปัญญาของนู๋เองงง ไม่ได้เจอการน๊าน..นานน บางคน...ไม่ได้เจอกันมาสี่ปีแระ ดีใจจัง..ได้เจอเพื่อนๆเยอะแยะเรยยย เย้เย้ วันนี้ได้ถ่ายรูปกะบัณฑิตสาวสองคน เก๋ กะ แนท ยินดีด้วยน้าาา นักบัญชีคนใหม่ รูปวันนี้ ส่วนใหญ่....ถ่ายกันเอง หาบัณฑิตไม่ค่อยเจอ ฮา ฮา ฮ่า สนุกสนานเฮฮามากกก รู้สึกดีเจงๆ....ดีใจๆๆ ปล. ขอบคุณในความอนุเคราะห์รูปทั้งหมด จากเนทซัง อาริงาโตะ~ 6/29/2007 congratulation.......my friendsกี่ปีัแล้วนะ.....ที่ต้องตื่นแต่เช้าตรู่ กี่ปีแล้ว............ที่ต้องไปโรงเรียนทุกวัน ช่วงเวลาเหล่านั้น...มีอะไรหลายๆอย่า่ง...เกิดขึ้นมากมาย ทั้งความง่วง(เวลาเรียน)......ความสนุก(เวลาได้อยู่กับเพื่อนๆ).......... เวลาที่โดนคุณครูดุ...ตอนไม่ทำการบ้านมา..... และอะไรอีกหลายๆอย่าง............. ......จำกันได้ไหม กี่ปีแล้วนะ....ที่เลิกเรียนแล้ว....ยังต้องแวะไปเรียนภาคค่ำกันต่อ เรียนกันหลายสถาบันด้วย..........ทั้งเคมีอาจารย์อุ๊.....เดอะเบรน.....แอ๊พพลายฟิสิกส์...... เคยคิดบ้างไหม...ว่าตอนนั้นทำกันได้ยังไง เรียนกลางวัน แปดชม.........ต่อด้วยเรียนตอนเย็นกันอีก...... บางคน....เรียนเสาร์อาทิตย์ด้วย สุดยอดกันจริงๆ.............(ถึงจะแอบหนีเที่ยว หรือแอบหลับบ่อยๆก็เถอะ) ยังจำช่วงเวลา........ที่สอบเข้ามหาลัยได้ไหม........ กดดันกันบ้างรึป่าวว....จะทำได้รึป่าว.........จะเอ็นติดไหมนะ......... แล้ว.....พวกเราก็ผ่านมันมาได้ด้วยดี...จริงไหม ^-^ ยังจำช่วงเวลา.......ที่ก้าวเท้าเข้ามหาลัยครั้งแรกได้ไหม ตอนนั้นรู้สึกยังไง................. เจอสภาพแวดล้อมใหม่ๆ.....เพื่อนใหม่.....ที่เรียนใหม่.......อะไรๆ...ก็ใหม่ไปซะหมด แล้วตัวเราละ....เปลี่ยนไปกันบ้างรึป่าวว มีช่วงเวลาแบบนี้มั่งไหม........... ที่อยู่ในชั่วโมงเรียนแล้วนั่งหลับ........แต่พอสอบก็ไม่ยอมหลับยอมนอน นั่งท่องหนังสือกัน เคยรู้สึกแบบนี้มั่งไหม...... ท่องหนังสือไปอย่างดี.......พอเข้าห้องสอบ!!.....ทุกอย่างก็หายไปจากหัวหมด.....เอ่..ชั้นท่องไรไปหว่า? มีมั่งไหม..... ที่รู้สึกว่า....เราจะเรียนไหวรึป่าว.....ที่เรียนมาเนี่ย...เราชอบมันจริงๆหรอ เคยมั่งไหม....ที่คิดจะเริ่มต้นใหม่อีกรอบ.... (หรือใครบางคน...อาจเริ่มใหม่ไปแล้ว) แต่...จนถึงวันนี้........ตอนนี้.............. พอมองย้อนกลับไป..........นานเหมือนกันเนอะ เราผ่านอะไรมามากมายเหมือนกัน.... รู้สึกยังไงกันบ้าง................ ตอนนี้......พวกเราก้าวพ้นช่วงเวลานั้นมาแล้วนะ.... ที่พูดอย่างนี้....ไม่ได้หมายความว่าพวกเราแก่ขึ้น..... แต่....พวกเรา "โตเป็นผู้ใหญ่" แล้วต่างหากล่ะ แต่ยังไง....ก็อย่าทิ้งความเป็นเด็กในตัวเองไปล่ะ....ปล่อยให้เค้าออกมาวิ่งเล่นกันบ้างงง ^.^ อีกไม่นาน....ทุกคนก็จะมีช่วงเวลาที่จะได้จดจำกันอีก วันที่บอกว่า....พวกเรา "โตเป็นผู้ใหญ่" แล้ว เกรด...ไม่ใช่ตัวบอกความสำเร็จอะไรเลย แค่...เราจบกันมาได้.....นั่นก็เจ๋งที่สุดแล้ว.............จริงไหม??? ถึงตอนนี้....มีหลายๆอย่างทีอยาก่จะบอกเพื่อนๆทุกคน ถึง....เพื่อนๆธิดา............ทุกๆคน ตอนนี้เรายังจำหน้าพวกแกได้ครบไหมนะ... ถึง...เพื่อนๆสายปัญญา..................ขอโทด...ที่เวลานัดกันแล้วเราไม่ค่อยว่างไปเลยย....แต่ยังคิดถึงทุกคนนะ. จะพยายามไปงานรับปริญญาให้ครบของทุกๆคนเลย....แม้ว่าจะพลาดของเชอรี่ และธัญ ไปแล้วก็เถอะ ขอโทดจิงๆ ถึง....เพื่อนๆที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ภาควิชาวิศวกรรมคอมพิวเตอร์.....(น่าน..เต็มยศ) คงไม่ต้องบอกว่าจะไปงาน...เพราะก็งานเดียวกัน อิอิ สาวๆภาคคอม.....ดีใจจริงๆที่ได้สนิทกัน...สาวๆมีอยู่แค่นี้ ถึงน่าเส้าไปหน่อย...แต่ที่ผ่านมาเราก็สนุกสนานเฮฮากันดี เนอะ หนุ่มๆทั้งหลาย.....ไว้มาถ่ายรูปให้ครบทุกคนเลยนะ....ทั้ง 53 คนเลย (จำนวนคน..ถูกไหมเนี่ย)....ไว้ว่างๆจะไปเตะบอลด้วย ถึง....เพื่อนๆที่TMAP-EM...แยมด้วยนะ ยังรวมเทออยู่ในTMAP อิอิ คำที่พูดได้คือ....ดีใจจริงๆ ที่ได้มาทำงานที่นี่....เพื่อนๆน่ารักกันทุกคนเลย รู้สึกดีจริงๆ และ.....ยินดีด้วยที่จบแล้ว....แล้วเจอกันที่งานรับปริญญา ไม่พลาดแน่ๆ!! (ทั้งพวกที่รับปีนี้ และปีหน้า) และสุดท้าย......ถึงเพื่อนๆสิบเอ็ดตัวจริง (นี่คือฉายา...แต่จำนวนคนในกลุ่มเราจะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ..ใช่ไหม อิอิ) พวกเราทำอะไรหลายๆอย่างมาด้วยกันมากมายจริงๆ ทั้งอดนอนเพราะติวหนังสือ............เล่นไพ่.....ตั้งวงเหล้า เดินขึ้นภูกระดึงกันมา........ระยะทางที่เค้าเดินกันสี่ชม. .....เราเดินกันแปดชม....เจ๋งจริงๆ อิอิ ขอบคุณ...ที่ช่วยเหลือกันมาหลายๆอย่าง....ทั้งเรื่องเรียน และเรื่องอื่นๆ (ขอบคุณ....ท๊อป.....ที่ติวให้ตั้งหลายวิชา....ถ้าแกไม่ติวให้ เราไม่รอดแน่ๆ ) ขอบคุณจริงๆ...... และสุดท้ายย...(จริงๆ) ยินดีด้วยนะเพื่อนๆ ที่จบกันแล้ว ยินดีด้วยนะ บัณฑิตใหม่ ทุกๆคน ^.^ |
|
|
%2f%2f%3a+%e0%b8%84%e0%b8%b8%e0%b8%a2%e0%b9%80%e0%b8%a3%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b9%80%e0%b8%9b%e0%b8%b7%e0%b9%88%e0%b8%ad%e0%b8%a2%e0%b8%a2&referrer=){kind=small}
